Ik denk dat ik dat kan; over alles schrijven
Hoe ik dan dat ene schrijflijstje neem
met de ‘pak me dan als je kan’ woorden
er is plaats; tussen de ingestuurde
belastingaangifte en de afwas
is niet meer, de nog af te vinken
te doens niet zo dwingend
laat er zich een woord zien
ik pak het ik kan het vandaar
Euforie
dat is het woord dat ik pakte
al zal ik niet schrijven waarom
woorden duren zelden lang
AMK
Ik denk dat ik dat kan; over alles schrijven
Hoe ik de ramen aan de voorkant properde
en nu de evenwijdige onbeschreven strepen zie
– zou ik een raamgedicht? – of
Hoe te-doen lijstjes me gemaakt vrolijk, schel roepen
de woorden op het schrijflijstje in hun fraaie vuist lachen
– pak me dan als je kan – of
Hoe er overal alles voor iedereen te doen is
ik ben al genoeg met Mie, mezelf en ik voor altijd
– samen is toch alles toffer? – of
Hoe ik bij het Offerfeest vandaag denk
aan dat kind – ja laat ik u dat vertellen – over
dat kind dat weer goed las en het woord God las
hoe ze dan verwonderd opkeek en vroeg ‘wat is dat?’
hoe ik toen zei dat mensen in de kerk bidden tot God
zoals mensen in de moskee bidden tot Allah en hoe ze toen
als Eureka opkeek en – zoals alleen een kind dat kan – alwetend
en zelfzeker zei: “Dat zijn toch die twee die altijd ruzie maken!”
…
Ze las haar rijtje af, ook meerlettergrepige woorden.
AMK
Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er vorig jaar al mee begonnen en bij tijd en wijle zal ik er dit jaar mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van … Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 10.
het zachtgekookt eitje, de kop dampende koffie
u weet wel hoe dat gaat, de kleine dingen
m’n niet-beestige yoghurt met bio-fruit
en dat blokje chocolade
de dag van gisteren nog nazingend
ik zou er ’s avonds over schrijven
dat was het plan al vanaf dat moment
de start van het wasmachineweekend
en weekendkrant, waarom tweewekelijks?
ik vraag het met niet meer af
aan de ontbijt-opgeruimde tafel krant opzij gelegd
ukelele al eens stemmen nog even tokkelen
plukken en strummen in verschillende ritmes
zingen smeren zonder olie
wat straks getoond zal worden
iemand met engelengeduld
die ons feilloos aanvoelt en verder optilt
– de weg te gaan lonkt naar mij –
die zelfs in het samenspel alle toonaarden van
elk van ons, harmonieus samenhoudt
mijn pas gestart trainend oor
slaat soms wat over, nu nog wel
maar we spelen gewoon verder
een Grieks en een Engels Joods liedje
we hebben een toemaatje
‘Bella ciao’
we hebben zelfs publiek dat meezingt
’s avonds scrollend hier en daar
“waar zal ik ook zángles volgen?”
die wereldse samenhorigheid
zoveel talen, zoveel stemmen
ze zinderen nog na ebben zacht de nacht in
en – zoals dat heet – moe maar voldaan
denkend aan morgen
het zachtgekookt eitje en de kop dampende koffie
en het zondagse blokje chocolade
AMK
Hier heb ik de mosterd gehaald…
Ze zijn meestal op woensdag
en aansluitend ook op zondag
de vaderdagen in een week
met een eigen ritueel, de was
en wat hebt ge bij vandaag?
en ‘k ben ook wel wat van streek’
Zoals elke dag
‘Geen moment hebt ge hier rust
maar allez, het is nu zo
zullen we dan maar?’
De praline(s), hij kiest ze heel bewust
de koffie, liefst decafeïné en ook nog
de agenda, wie komt er wanneer?
Want
Vaderdagen zijn voor iedereen
Doen we ook het cryptogram?
‘k heb het al wat ingevuld
We babbelen of zwijgen
in beiden weet hij veel
tot vijf voor vier, komt ongeduld
in goeiedag
’t was druk, wat zit er in zijn hoofd
dat ene uurtje op die dag
misschien tumult en ruis
Houd u goed en bel als er iets is
da’s goed, tot zon- (of woens-) dag
Houd gij u ook goed en veilig thuis!
AMK
Ze heeft plezier ze broeit ze schroeit
soms weg achter witgrijze stapels
haar oneindige vlammen
geselen menig mensenvel
Smeer u maar in, zij die niet weten!
zijn het onzekere zweters?
Water verdampt tussen flesje en mond
of is dat toch overdreven?
De schaduwen zitten overvol
er zijn Verstandigen overgebleven
Het smachten, smachten naar een druppel
de petrichor en dan de echte regen
Denkt er iemand aan ‘Dank U”
of kunnen ze er snel niet meer tegen
Ach Aarde, die mens, u overleeft hem wel
met zondvloed en vuur, ’t is maar de vraag
Zullen wij zo snel transformeren ?
AMK
A magazine of Arabic literature in translation
... news, history and much more ...
Boeken droppen en zoeken
All things classical ukulele
Levensinspiratie onderweg
Levensinspiratie onderweg
Blog van Jona Lendering
Schrijven is het samenspel van autobiografie, overdrijven en verzinnen.
Geloof het ongelooflijke. Beiden zijn waar.
Op reis naar Ithaka 