Tag: #wieschrijftdieblijft

Schoolopdrachtgesprek

Zo tussen oude gewoontes oppikken en nog zomerse goesting, knaagt er iets; het knabbelt, het pest me, het lacht me zelfs uit.
Ik krijg er geen vat op. 

Wat is dat toch ?

Verveling is het niet. Ik raak gewoon niet uit de startblokken. Wat ik dan wel vaak doe is de (al dan niet stoute, ik weet dat nooit voorop) schoenen aantrekken en gaan wandelen. Dat lijkt goed te zijn om te ontkoppelen. Voor mij van de chaos in mijn hoofd.

Dat ging vandaag vrij vrolijk. Aan een kruispunt werd ik aangesproken door drie tienerjongens die met een schoolopdracht bezig waren.
Of ze me enkele vragen mochten stellen. Ze noteerden alles met pen op papier. Dat papier ondersteboven tegen hun jas duwend, maar ook weer niet te veel druk wegens – naar ik vermoed – gaatjesvorm in dat papier. Wie kan dat nog lezen achteraf?

De vragen waren niet moeilijk. Ze wilden eerst weten hoe ik noemde. Ik antwoordde dat ik niet noem. Ik heet wel Anne-Mie. Blijkbaar was dat grappig. Maar goed want dat was ook zo bedoeld. Mijn beroep vonden ze ook nodig om te vragen, zelfs al doe ik dat nu niet meer. En wat ik deed, toen ik nog werkte, om de dag energiek te beginnen.

Koffie natuurlijk !

U ziet, geen moeilijke vragen, geen moeilijke tieners, vrolijkheid alom.

Nu ik erover schrijf, ik heb af en toe een gesprek(je) met mensen, die ik zomaar tegenkom. Ik sta er niet altíjd voor open en anderen ook niet. Zoals die klant bij de bakkersafdeling, die een koffiekoek wilde pakken. Ik waarschuwde dat er wespen (twee!) in die kast vlogen. Koelbloedig nam ze haar koeken, stak ze in een zak en verdween. De wespen zaten er nog. Ik was ontkoppeld.

AMK

foto jongens: hier (nl.freepik.com)
foto koffie: eigen foto

Intussen (2)

Nog september
nog zomer 
nog plannen 
nog energie 
geen vaste keuze
noch een losse 

Een richting 
dat wel - 
intussen denkend 
aan een andere 
vissersstoel 
met visser -
niet ver hoor 
noch vlakbij 
die richting 
niet de vissersstoel 

Zoals wolken   massa’s
of enkelingen in of 
uit elkaars gezelschap 
‘s zondags slenterend 
tegen het hoge onschuldig 
schijnende blauw

Het is nog September!

AMK

Het is nog September.

Intussen

Hoe snel het gaat
de routine
de gelatenheid
de weer- en opstand,
de duizenden dingen
te doen
de interessante

De - zelf opgelegde –
verplichtingen   de
excuses en echte redenen
de gedrevenheid en de goesting 

De dingen die er nog zijn
toen ik ze achterliet
de enkele veranderingen
nieuwe routines 

De niet-meer-zomer
of nog een beetje
treinreis
de nog-niet-ingesleten dagorde 
of toch al een beetje 

De plannen met zoveel 

Alles aandacht mij 

Het is September!

AMK

Stilte momenten

Onderweg (4)

Ze bleven achter
de spullen en muizenissen 

Tijdelijk onbelangrijk
even lang geen zeurende
gedachten en zelfs ideeën 

Niets gemist van 
dat wat achterbleef 
kom ik echt op dreef 

Vorige onderweg 
met gesmolten hersens
naar volgende onderweg 

Ander richting 
andere verhalen

De bossen en geschiedenis
de verschillen in de landen
de ruimte en het overal licht 
de ontmoetingen en gastvrijheid 

De babbels en stiltes 
de plannen   onverwacht 
en de prikkelende onrust van 

goesting naar onderweg 

Onderweg is Hier 

AMK

Onderweg 3

Hoe vaag ineens
de dingen die ik achterliet 

de terug te brengen bieb boeken
de nog te drogen was aan het rek
de dorstige/bijna verdronken planten 

Niets gemist
geen schrijfboek zelfs 
de woorden netjes gestapeld

ukelele wel mee met mij
zo ook de muziek nog steeds bij 

En nu … 

De verhalen:
van musea en van parken 
dagje uit, dagje lanterfanten
de tram en de ontdekkingen 
die tuin ‘maai mei niet, noch augustus’

En de ukelele trillingen

De deiningen:
de ruimte 
de vage plannen
energiek en lui en tussenin 
en het vanzelve in elkaar overvloeien 

De zomer is nog niet voorbij

Wat nog komt:
bekend en toch onbestemd
verrassend en toch al wetend

Alert onderweg 

Hoeveel woorden zal ik schrijven … onderweg?

AMK

Onderweg (2)

Hoe triviaal
de dingen die ik achterliet

de betaalde rekeningen 
de vers gekozen bieb boeken
geen was en netjes opgemaakt bed

Niets gemist
geen schrijfboek zelfs
de woorden netjes gestapeld

noch ukelele 
de muziek altijd bij mij

En nu …

De verhalen:
van de kleuter
in de fonteintjes
met haar vriendjes
op de Gentse feesten

Ik houd van de Gentse feesten

De jonge mensen:
hun veerkracht
hun zomerplannen
hun eigen kleurige kroost
en hun vanzelve samenspelen

Ik houd van mijn vriendjes

het spel
de fantasie
de ongeremdheid
het immense vertrouwen
het intrinsieke alles weten

Ik houd van honing
Ik houd niet van bijenkorven

Hoeveel woorden zal ik schrijven?

Onderweg, de zon altijd bij

AMK

Thuis is onderweg

Hoe onbelangrijk
de dingen die ik achterliet 

het net niet uitgelezen boek
vuile was  onopgemaakt bed
de praktische beslommeringen 

Niets gemist
geen schrijfboek zelfs 
de woorden netjes gestapeld

noch ukelele 
de muziek altijd bij mij

Maar nu  

De verhalen:
van de zeemeeuw en 
van de golven en van de 
zeewind in groot kwadraat 
hoeveel kan een oor opslaan 

De kleuren:
hun schreeuwen 
Ensoriaans cynisme
zachte tinten groen grijs blauw 
welk licht kan het oog bijhouden

Zoutlucht en zandstraal 
Neus en vel achterna 
Onderweg
Thuis is onderweg

Thuis is even zonder mij

AMK

Eenvoudige poëzietechnieken – 13

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er ooit mee begonnen en bij tijd en wijle zal ik er mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van …

Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 13.
Hier vond ik de uitdaging: Brief aan de poëzie. 

Je zit in alle kleuren

In donker vind ik je   soms in zwartgrijs
in de diepe put zijn galmende woorden het bewijs

In helder turquoise en fris oranje-geel
voedzaam lekker, de sintroen en grannaan
zo licht met zovéél   zie ik woorden staan 

In kalm groen van zoveel tinten
ruist woordenwind in ’t wild  in ’t zacht
hoeveel uren heb ik in nachtblauw
op jou, Poëzie  gewacht

Aan rood zal ik me niet wagen
of toch? Straks of morgen of later
Kan je dat woordengewicht dragen?

Vele kleuren zijn er nog waarvan één me verblijdt
Poëzie, wat is de kleur voor tijd?

AMK

foto: ergens onderweg in Griekenland ooit

Waar is Niemand?

Ik krul graag en nam me voor om zo af en toe een (oude) krul-prestatie te nemen en er iets bij te schrijven.
Geen nieuwjaarsbrief, 

ze lijkt te veel op de oudejaarsbrief en 

dat maakt van mij een mezelf bestolen dief.


Veel reflecties en vage inzichten

waarover ik U nu niet ga berichten 


Ik rommel wat tussen mijn gedachten

zou ik die kerstboel nú opruimen

maar ik ben lui, dus nog even wachten


Zo gebeurt het dan weer, te veel woorden

als u dat zou weten, help me enkele vermoorden

(die woorden)


Dus duik ik nog even onder 

ik leg het niet uit, als u me ergens ziet

draai u om of met een grote boog om mij heen

vertrouw me, ik kom wel terug, stop met dat gedonder!


Ik loop nog graag eens in de regen

daar kom ik gelukkig geen kaders tegen

alles wat ik daar zeg, wordt mooi gezuiverd

het kan bestaan en niemand die er dan van huivert


Ik zie het wel, het gaat altijd over Mie, mezelf en ik

wat ik echt zou vertellen, interesseert Niemand een sikkepit 

tenzij het mooi gekaderd is, op Insta past, Smoelenboek of Tiktok zit



Er rest mij nog nu nog één vraag:

“Kan iemand me vertellen waar Niemand is? Liefst nog vandaag!”

AMK