Categorie: Schrijfgelegenheden

Eenvoudige poëzietechnieken – 14

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er ooit mee begonnen en bij tijd en wijle zal ik er mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van … Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 14.

Hier vond ik de uitdaging. 

Eenzaam

het snijdt de ene in stukken
een andere verwelkomt het 

moét het gedeeld  
of is mogen genoeg 

is er ooit iemand die luistert 
wat eigen eenzaamheid vertelt

blijft het taboe van doorleven 
dan eeuwig bestaan ?

AMK

Dit gezegde heb ik uit het boek ‘De bijenhouder van Aleppo’ van Christy Lefteri

Intussen (3) – veel en weinig of

Nog steeds september
soms nog zomer 
soms al herfst 
vastere plannen 
beetje muzikaal
beetje (nabije)
toekomst gericht 

En dan dat uitje 

Een van de plannen
meer uitjes zoals in 
de zomer of de frisse
winter 

Cadeautje klaar  ook
de tuinwaardige plant 
de rustige knegkedeng
het weerzien en rondom  
de Limburgse tred  en  
die notenwaardige taal 

De babbels  de wandels 
en D-Day in het verschiet
de verhalen  zelfs de niet
vertelde  ook die waren er 

Daar in het Raadsel 
bij een nieuw – voor mij -
Grieks biertje en iets te 
vele even Griekse hapjes 
de oeroude gedachte 

het moest maar zo lekker niet zijn 

De onderweg naar terug 
al donker en nog rustig 
en de andere cadeautjes 
ook loukoumi dicht bij mij 
en echt veel knegkedeng 

Een dag in September 

en het enigma van die andere ontmoeting ...

AMK

Schoolopdrachtgesprek

Zo tussen oude gewoontes oppikken en nog zomerse goesting, knaagt er iets; het knabbelt, het pest me, het lacht me zelfs uit.
Ik krijg er geen vat op. 

Wat is dat toch ?

Verveling is het niet. Ik raak gewoon niet uit de startblokken. Wat ik dan wel vaak doe is de (al dan niet stoute, ik weet dat nooit voorop) schoenen aantrekken en gaan wandelen. Dat lijkt goed te zijn om te ontkoppelen. Voor mij van de chaos in mijn hoofd.

Dat ging vandaag vrij vrolijk. Aan een kruispunt werd ik aangesproken door drie tienerjongens die met een schoolopdracht bezig waren.
Of ze me enkele vragen mochten stellen. Ze noteerden alles met pen op papier. Dat papier ondersteboven tegen hun jas duwend, maar ook weer niet te veel druk wegens – naar ik vermoed – gaatjesvorm in dat papier. Wie kan dat nog lezen achteraf?

De vragen waren niet moeilijk. Ze wilden eerst weten hoe ik noemde. Ik antwoordde dat ik niet noem. Ik heet wel Anne-Mie. Blijkbaar was dat grappig. Maar goed want dat was ook zo bedoeld. Mijn beroep vonden ze ook nodig om te vragen, zelfs al doe ik dat nu niet meer. En wat ik deed, toen ik nog werkte, om de dag energiek te beginnen.

Koffie natuurlijk !

U ziet, geen moeilijke vragen, geen moeilijke tieners, vrolijkheid alom.

Nu ik erover schrijf, ik heb af en toe een gesprek(je) met mensen, die ik zomaar tegenkom. Ik sta er niet altíjd voor open en anderen ook niet. Zoals die klant bij de bakkersafdeling, die een koffiekoek wilde pakken. Ik waarschuwde dat er wespen (twee!) in die kast vlogen. Koelbloedig nam ze haar koeken, stak ze in een zak en verdween. De wespen zaten er nog. Ik was ontkoppeld.

AMK

foto jongens: hier (nl.freepik.com)
foto koffie: eigen foto

Eenvoudige poëzietechnieken – 13

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er ooit mee begonnen en bij tijd en wijle zal ik er mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van …

Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 13.
Hier vond ik de uitdaging: Brief aan de poëzie. 

Je zit in alle kleuren

In donker vind ik je   soms in zwartgrijs
in de diepe put zijn galmende woorden het bewijs

In helder turquoise en fris oranje-geel
voedzaam lekker, de sintroen en grannaan
zo licht met zovéél   zie ik woorden staan 

In kalm groen van zoveel tinten
ruist woordenwind in ’t wild  in ’t zacht
hoeveel uren heb ik in nachtblauw
op jou, Poëzie  gewacht

Aan rood zal ik me niet wagen
of toch? Straks of morgen of later
Kan je dat woordengewicht dragen?

Vele kleuren zijn er nog waarvan één me verblijdt
Poëzie, wat is de kleur voor tijd?

AMK

foto: ergens onderweg in Griekenland ooit

Eenvoudige poëzietechnieken 12

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van …

Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 12.

HIER vond ik de uitdaging : schrijf over november *

Gezapige en andere (zelf)observaties

Terug een uur dichterbij 
bij het natuurlijke donker 

De wereld draait voorbij 
voorbij Halloween  Kerkhof
even stil op den elfste van de elfste 
Sinterklaas komt ook dra; rep u allen! 

Waar zijn die lange zomeravonden? 

Geen plant, boom noch dier
en als het kon en mocht geen kind 
trekken zich iets aan van de mechanische 
klok omgevormd tot hedendaags digitaal 

donker wordt het toch 
alleen de warmte blijft langer 
het groen raakt oververmoeid 

alleen de haast blijft duren 
en geen plant, boom noch dier
zelfs kind en mens vinden nog rust 

Zou december nog gekker zijn? 

AMK
  • somber ben ik niet al lijkt het misschien zo; ik houd van elk seizoen dat de mens (nog) niet verknoeid heeft.

Bezetting

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er vorig jaar al mee begonnen en bij tijd wijle zal ik er dit jaar mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van …

Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 11.

HIER vond ik de uitdaging : een personificatie centraal zetten.

Ik word bezet 

Ik barst! Mijn evenwicht zoekend brokkel ik af

Ik loop over! Gevangen eruptie buiten oevers stromend

Ik brand! Aangestoken door schoorstenen van geld en macht

Zelfs tussen Mars en Venus wordt het krap

Mens toch! Wat moet ik met je? 

AMK

Is dat arrogant?*

Ik denk dat ik dat kan; over alles schrijven

Bijvoorbeeld, geïnspireerd door een gedicht en daar verder op geschreven**

In het hoge gras
zie ik de sporen
van een ander
Die stap voor stap
het spoor van weer
een ander ging 

Johanna Pas

Ik stap erin
ga achteruit tot daar
waar elk spoor begon
en aan ’t begin
sta ‘k even stil tot
ik stap voor stap
ander hoog gras plat trap

AMK

*retorische vraag…
** uit ‘Kringen op het tafelblad’ – Een poëzietarot, Johanna Pas, gevonden in een*blog die ik volg. Inmiddels heb ik de kaarten in huis en ze zijn heel inspirerend tot schrijven.