Eenvoudige poëzietechnieken – 13

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er ooit mee begonnen en bij tijd en wijle zal ik er mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van …

Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 13.
Hier vond ik de uitdaging: Brief aan de poëzie.

Je zit in alle kleuren

In donker vind ik je soms in zwartgrijs
in de diepe put zijn galmende woorden het bewijs

In helder turquoise en fris oranje-geel
voedzaam lekker, de sintroen en grannaan
zo licht met zovéél zie ik woorden staan

In kalm groen van zoveel tinten
ruist woordenwind in ’t wild in ’t zacht
hoeveel uren heb ik in nachtblauw
op jou, Poëzie gewacht

Aan rood zal ik me niet wagen
of toch? Straks of morgen of later
Kan je dat woordengewicht dragen?

Vele kleuren zijn er nog waarvan één me verblijdt
Poëzie, wat is de kleur voor tijd?

AMK

foto: ergens onderweg in Griekenland ooit

Eenvoudige poëzietechnieken 12

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van …

Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 12.

HIER vond ik de uitdaging : schrijf over november *

Gezapige en andere (zelf)observaties

Terug een uur dichterbij 
bij het natuurlijke donker 

De wereld draait voorbij 
voorbij Halloween  Kerkhof
even stil op den elfste van de elfste 
Sinterklaas komt ook dra; rep u allen! 

Waar zijn die lange zomeravonden? 

Geen plant, boom noch dier
en als het kon en mocht geen kind 
trekken zich iets aan van de mechanische 
klok omgevormd tot hedendaags digitaal 

donker wordt het toch 
alleen de warmte blijft langer 
het groen raakt oververmoeid 

alleen de haast blijft duren 
en geen plant, boom noch dier
zelfs kind en mens vinden nog rust 

Zou december nog gekker zijn? 

AMK

  • somber ben ik niet al lijkt het misschien zo; ik houd van elk seizoen dat de mens (nog) niet verknoeid heeft.

Bezetting

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er vorig jaar al mee begonnen en bij tijd wijle zal ik er dit jaar mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van …

Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 11.

HIER vond ik de uitdaging : een personificatie centraal zetten.

Ik word bezet 

Ik barst! Mijn evenwicht zoekend brokkel ik af

Ik loop over! Gevangen eruptie buiten oevers stromend

Ik brand! Aangestoken door schoorstenen van geld en macht

Zelfs tussen Mars en Venus wordt het krap

Mens toch! Wat moet ik met je? 

AMK

Is dat arrogant?*

Ik denk dat ik dat kan; over alles schrijven

Bijvoorbeeld, geïnspireerd door een gedicht en daar verder op geschreven**

In het hoge gras
zie ik de sporen
van een ander
Die stap voor stap
het spoor van weer
een ander ging 

Johanna Pas
Ik stap erin
ga achteruit tot daar
waar elk spoor begon
en aan ’t begin
sta ‘k even stil tot
ik stap voor stap
ander hoog gras plat trap

AMK

*retorische vraag…
** uit ‘Kringen op het tafelblad’ – Een poëzietarot, Johanna Pas, gevonden in een*blog die ik volg. Inmiddels heb ik de kaarten in huis en ze zijn heel inspirerend tot schrijven.

Nazingende zondag

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er vorig jaar al mee begonnen en bij tijd en wijle zal ik er dit jaar mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van … 
Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 10.

het zachtgekookt eitje, de kop dampende koffie
u weet wel hoe dat gaat, de kleine dingen
m’n niet-beestige yoghurt met bio-fruit
en dat blokje chocolade

de dag van gisteren nog nazingend
ik zou er ’s avonds over schrijven
dat was het plan al vanaf dat moment
de start van het wasmachineweekend
en weekendkrant, waarom tweewekelijks?
ik vraag het met niet meer af

aan de ontbijt-opgeruimde tafel  krant opzij gelegd 
ukelele al eens stemmen nog even tokkelen
plukken en strummen in verschillende ritmes
zingen  smeren zonder olie
wat straks getoond zal worden

iemand met engelengeduld 
die ons feilloos aanvoelt en verder optilt
– de weg te gaan lonkt naar mij –
die zelfs in het samenspel  alle toonaarden van
elk van ons, harmonieus samenhoudt

mijn pas gestart trainend oor
slaat soms wat over, nu nog wel
maar we spelen gewoon verder

een Grieks en een Engels Joods liedje
we hebben een toemaatje
‘Bella ciao’
we hebben zelfs publiek dat meezingt

’s avonds scrollend hier en daar
“waar zal ik ook zángles volgen?”
die wereldse samenhorigheid
zoveel talen, zoveel stemmen

ze zinderen nog na  ebben zacht de nacht in
en – zoals dat heet – moe maar voldaan
denkend aan morgen
het zachtgekookt eitje en de kop dampende koffie
en het zondagse blokje chocolade

AMK

Hier heb  ik de mosterd gehaald…

Adagio

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. Vooral voor deelname aan wedstrijden.

Wat ik wel wil delen is deze uitnodiging, die komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 9.

Adagio

Mals en sappig
valt neer in adagio

het natte goud
absorbeert Moeder Aarde

opstaan  in pyjama buiten
fijn stof spoelt af
huid, haar, hoofd, hart
weer zuiver

Licht straalt doorheen mijn huid

 AMK

U kan de opdracht zelf HIER lezen.

Eenvoudige poëzietechnieken 7

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Aan sommige neem ik deel, anderen glijden voorbij. Ik vraag me niet af of dat dan gemiste kansen zijn. 
Deze gelegenheid is een van de leerzame, zoals een schrijftechniek voor poëzie. Ze komt van Canxatard in haar blog ‘Het geluk van de schrijver’.

Ik leerde ook liefde en zelf mijn haren verven…

Ik leerde lopen en ook praten
het kwam misschien wat laat

Al dat proberen,
zelfs geboren worden
ik wist niet hoe dat gaat

Laat  zoals de achteraffer
van Annie M.G. Schmidt

Toen het toch gebeurde
duurde het even voor ik
fier zei: ‘Kijk, ik zit!”

De crèche de school en het gezin
de buren en de vrienden

Al dat proberen
zelfs mijn best doen
hoofd op hol van wat ik uitkiende

Kiezen en verliezen
winnen was een utopie

Al dat proberen
ik tuurde maar raak
naar dat wat ik niet zie

Ik was jou ik was hem ik was haar
ik was hier ik was weg ik was daar

Al dat proberen
pedagogiek gestuurd
soms was het best wel zwaar

Ik leerde lezen schrijven dansen
het ging misschien wat traag

De ene job en ook de andere
liep in en ook eens uit de pas
woonde hier of daar wat vaag

Ik leerde doen wat gangbaar is
ook schuldig en geniep onkuis

Het ene mag gezien
dat is normaal
het kleinmenselijke gaf gedruis

Ik leerde zingen en ook Grieks
al is ’t soms buitenmaats

van onderweg zijn
nooit genoeg   doch
liefst niet op de schaats

Doorheen dat alles en dat leven
onevenwicht en balanceren

Waar ik ben en waar ik ga
wat ik leerde en wat niet

Is één mens die altijd bij mij is
dat ben Ik en u – gelukkig – niet …

Weet u het al, wat ik heb geleerd…
voelen aan mijn eigen barometer
die heeft het nooit verkeerd

AMK

U kan de opdracht zelf HIER lezen en meedoen.