Schrijfgelegenheden komen en gaan. Aan sommige neem ik deel, anderen glijden voorbij. Ik vraag me niet af of dat dan gemiste kansen zijn. “Ik doe wat ik doe en vraag niet waarom…” … (een lijn uit het lied gezongen door Astrid Nijgh, vraag me niet waarom ik nu net daar aan moest denken)
Deze gelegenheid is een van de leerzame, zoals een schrijftechniek voor poëzie. Ze komt van Canxatard haar blog ‘Het geluk van de schrijver’.
Mijn bijdrage:
De kuddedierentrein Twee dagen treinen dat hadden we ervoor over al was het geen opgave voor ons de vijf keer per weekse pendelaars het maakte niet uit, we waren jong de wereld aan onze voeten, die wereld gleed snel voorbij en we stapten uit en in telkens in een andere trein op een ander perron de gewoonte der dingen zette zich voort in deze trein naar Thessaloniki, onze laatste overstap naar Athene ons avontuur toen de trein rammelend tot stilstand kwam stapten we weer uit, zoals iedereen, met rugzak de grond van de wereld aan en onder onze voeten bleek geen perron te zijn en we keken toen pas rond onze trein was ontspoord. AMK
U kan de opdrachten zelf HIER lezen en meedoen. 😊
Op reis naar Ithaka 