Soms steekt er een steen uit een voetpad, is de vloer op een ander onverhoeds glad of ligt er een bijna onzichtbare kabel. Zo ging vrijdagavond. Mijn voet bleef steken achter de kabel van mijn staande lamp. Die had ik uren ervoor even verplaatst om ook onder de buffetkast te keren en nog niet teruggezet. Later ergens ’s avonds gebeurde het. Ik stapte gezwind van die kast naar mijn zetel maar mijn lijf deed niet mee. Op de grond met een helse pijn in mij knie en dikke teen ontdekte ik ook de lamp. Niet meer staande.
Een misdaadserie bracht even afleiding en verlichting al is dat laatste waarschijnlijk heel denkbeeldig geweest. Later in de badkamer – vooral steunend op het minst pijnlijke been – begon het kloppen weer. Het leek of bovenop mijn knie een tweede knie groeide. Slapen lukte gelukkig wel met mijn been op een kussen.
Zaterdagochtend. De pijn is iets minder en ik kan stappen. Ik besluit de huisartsenwachtpost te contacteren. Je kan er blijkbaar niet zomaar heen. Je moet vooraf bellen. Bellen naar een dienst? Haal je toetsenbord maar boven.
‘Toets uw postcode in en druk op hekje.’
‘Vervolledig de vragen? Druk 1!’
‘Als u direct geholpen wil worden druk 2!’ Ik druk 2.
‘Vul nu de vragenlijst in die we per sms stuurden. Dit gesprek wordt afgebroken. Klik!’
Zo gezegd, zo gedaan. De raad na de multiple-choice queeste kwam niet van tante Kaat. “Neem een paracetamol en ga na twee uren verder met de vragenlijst .” Ik kan de eerste vraag al zien: ‘Hebt u nog hevigere pijn? °Ja of °Nee‘ …
De hele vragenlijst overigens laat geen twee symptomen toe. Zelfs geen twee knieën. Met hoofdpijn, ietwat misselijk, stramme spieren over heel mijn lijf, een waarschijnlijk verstuikte teen en die dikke knie is het kiezen. Allez, nog drie kwartier. De pijn is nog hetzelfde. Geen wonder dat de spoed zo vaak snel vol geraakt. Als het niet voor mijn wachtzaal-allergie was …
De twee uur voorbij vul ik netjes de rest van de vragenlijst in. De conclusie is dat ik niet naar de huisartsenwachtpost hoef te komen.
Straks ga ik naar mijn huisarts. Gelukkig was er nog plaats in de agenda. De afspraak maak je best zelf … online.
Hoe zit het nu met de knie? Dik, blauw, stram. De tweede knie op de originele knie is al wat minder gezwollen. Wordt waarschijnlijk vervolgd.
Foto: HIER
Op reis naar Ithaka 