Alsof mijn leven spannend is
alsof er dagelijks avonturen zijn
alsof die dan onwaarschijnlijk zijn
Zo verliep ook april
Waarin gevraagd werd ‘alles goed?’
waarin geantwoord werd ‘ah nee, toch?’
waarin verbaasd weerwoord kwam ‘hoezo?’
waarin ik zei ‘wat zou ik hiér dan doen om de zes weken?’
Pasen is voorbij en het is nog even wachten op de vijgen
dat lijkt dan weer op komkommertijd
De grillen en resten van maartse buien
katapulteren deze, andere en mezelf
van hot naar heir en kris kras weer terug
– het verhaal van de alsof-gemeente –
Ik was in een alsof gemeente met huizen en studio’s
- zoals dwalen door Mini Europa - slenterde ik
door keukens die de grootte hadden van
minstens de helft van de oppervlakte van
daar waar ik mijn adres heb en dus woon
door kleine ruimtes waar alles in paste en
waar de dingen gelukkig waren ik vermoed door
het terrasje het straalde alsof zomerse warmte uit
Weer hier verstopte ik mijn winterkleren in
mijn nieuwe kledingopberger en wokte ik ’s avonds
restjesgroenten in mijn nieuwe wok, gekocht in die ene
gemeente waar ze binnenkanten van woonsten verkopen
Heel wat anders dan de woonst van vader waar verwarring in de geest heerst en de blinde vlek steeds groter wordt en opgeven zijn woordenboek nog niet bereikt heeft zorgen voor krijgt nu een andere dimensie een zesdimensionale!
Tussen de beruchte haakjes: ik las ook ‘De zaak Templeton, Javier Castillo (foto uit boek), bakte onbedoeld ongezouten brood (foto bovenaan), probeer ook het Schots-Gaelic een beetje uit.
Onderweg naar 1 mei waar het publiek jonger is
en de wind (ja, ik houd ervan!) mijn neus achterna zit !
Op reis naar Ithaka 