Schoolopdrachtgesprek

Zo tussen oude gewoontes oppikken en nog zomerse goesting, knaagt er iets; het knabbelt, het pest me, het lacht me zelfs uit.
Ik krijg er geen vat op.

Wat is dat toch ? 

Verveling is het niet. Ik raak gewoon niet uit de startblokken. Wat ik dan wel vaak doe is de (al dan niet stoute, ik weet dat nooit voorop) schoenen aantrekken en gaan wandelen. Dat lijkt goed te zijn om te ontkoppelen. Voor mij van de chaos in mijn hoofd.

Dat ging vandaag vrij vrolijk. Aan een kruispunt werd ik aangesproken door drie tienerjongens die met een schoolopdracht bezig waren.
Of ze me enkele vragen mochten stellen. Ze noteerden alles met pen op papier. Dat papier ondersteboven tegen hun jas duwend, maar ook weer niet te veel druk wegens – naar ik vermoed – gaatjesvorm in dat papier. Wie kan dat nog lezen achteraf?

De vragen waren niet moeilijk. Ze wilden eerst weten hoe ik noemde. Ik antwoordde dat ik niet noem. Ik heet wel Anne-Mie. Blijkbaar was dat grappig. Maar goed want dat was ook zo bedoeld. Mijn beroep vonden ze ook nodig om te vragen, zelfs al doe ik dat nu niet meer. En wat ik deed, toen ik nog werkte, om de dag energiek te beginnen.

Koffie natuurlijk !

U ziet, geen moeilijke vragen, geen moeilijke tieners, vrolijkheid alom.

Nu ik erover schrijf, ik heb af en toe een gesprek(je) met mensen, die ik zomaar tegenkom. Ik sta er niet altíjd voor open en anderen ook niet. Zoals die klant bij de bakkersafdeling, die een koffiekoek wilde pakken. Ik waarschuwde dat er wespen (twee!) in die kast vlogen. Koelbloedig nam ze haar koeken, stak ze in een zak en verdween. De wespen zaten er nog. Ik was ontkoppeld.

AMK

foto jongens: hier (nl.freepik.com)
foto koffie: eigen foto

Intussen (2)

Nog september
nog zomer
nog plannen
nog energie
geen vaste keuze
noch een losse

Een richting
dat wel -
intussen denkend
aan een andere
vissersstoel
met visser -
niet ver hoor
noch vlakbij
die richting
niet de vissersstoel

Zoals wolken massa’s
of enkelingen in of
uit elkaars gezelschap
‘s zondags slenterend
tegen het hoge onschuldig
schijnende blauw

Het is nog September!

AMK

Intussen

Hoe snel het gaat
de routine
de gelatenheid
de weer- en opstand,
de duizenden dingen
te doen
de interessante

De - zelf opgelegde –
verplichtingen   de
excuses en echte redenen
de gedrevenheid en de goesting

De dingen die er nog zijn
toen ik ze achterliet
de enkele veranderingen
nieuwe routines

De niet-meer-zomer
of nog een beetje
treinreis
de nog-niet-ingesleten dagorde
of toch al een beetje

De plannen met zoveel

Alles aandacht mij

Het is September!

AMK

Stilte momenten

Onderweg (4)

Ze bleven achter
de spullen en muizenissen

Tijdelijk onbelangrijk
even lang geen zeurende
gedachten en zelfs ideeën

Niets gemist van
dat wat achterbleef
kom ik echt op dreef

Vorige onderweg
met gesmolten hersens
naar volgende onderweg

Ander richting
andere verhalen

De bossen en geschiedenis
de verschillen in de landen
de ruimte en het overal licht
de ontmoetingen en gastvrijheid

De babbels en stiltes
de plannen onverwacht
en de prikkelende onrust van

goesting naar onderweg

Onderweg is Hier

AMK

Onderweg 3

Hoe vaag ineens
de dingen die ik achterliet

de terug te brengen bieb boeken
de nog te drogen was aan het rek
de dorstige/bijna verdronken planten

Niets gemist
geen schrijfboek zelfs
de woorden netjes gestapeld

ukelele wel mee met mij
zo ook de muziek nog steeds bij

En nu …

De verhalen:
van musea en van parken
dagje uit, dagje lanterfanten
de tram en de ontdekkingen
die tuin ‘maai mei niet, noch augustus’

En de ukelele trillingen

De deiningen:
de ruimte
de vage plannen
energiek en lui en tussenin
en het vanzelve in elkaar overvloeien

De zomer is nog niet voorbij

Wat nog komt:
bekend en toch onbestemd
verrassend en toch al wetend

Alert onderweg

Hoeveel woorden zal ik schrijven … onderweg?

AMK

Onderweg (2)

Hoe triviaal
de dingen die ik achterliet

de betaalde rekeningen 
de vers gekozen bieb boeken
geen was en netjes opgemaakt bed

Niets gemist
geen schrijfboek zelfs
de woorden netjes gestapeld

noch ukelele 
de muziek altijd bij mij

En nu …

De verhalen:
van de kleuter
in de fonteintjes
met haar vriendjes
op de Gentse feesten

Ik houd van de Gentse feesten

De jonge mensen:
hun veerkracht
hun zomerplannen
hun eigen kleurige kroost
en hun vanzelve samenspelen

Ik houd van mijn vriendjes

het spel
de fantasie
de ongeremdheid
het immense vertrouwen
het intrinsieke alles weten

Ik houd van honing
Ik houd niet van bijenkorven

Hoeveel woorden zal ik schrijven?

Onderweg, de zon altijd bij

AMK

Thuis is onderweg

Hoe onbelangrijk
de dingen die ik achterliet

het net niet uitgelezen boek
vuile was onopgemaakt bed
de praktische beslommeringen

Niets gemist
geen schrijfboek zelfs
de woorden netjes gestapeld

noch ukelele
de muziek altijd bij mij

Maar nu

De verhalen:
van de zeemeeuw en
van de golven en van de
zeewind in groot kwadraat
hoeveel kan een oor opslaan

De kleuren:
hun schreeuwen
Ensoriaans cynisme
zachte tinten groen grijs blauw
welk licht kan het oog bijhouden

Zoutlucht en zandstraal
Neus en vel achterna
Onderweg
Thuis is onderweg

Thuis is even zonder mij

AMK