Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik heb mezelf opgelegd om regelmatiger te schrijven, al dan niet door anderen uitgedaagd. Al dan niet hier neergezet. Het is de melancholie die me aansprak in de*volgende*uitdaging.
Alsof ik naar toen kijk…
Zeewind zonder uitleg
Zanderige tegenwind in de duinen zicht op zee grote ogen en open monden van kinderen in vervoering van verwonderde zeegolven die rond hun gilletjes dansen ommuurd zandbouwwerk met embleem van schelpjes
Zeewind zonder uitleg taartjes uit de zandkastelen en ver uit zicht de kietelingen rond enkels en kuiten tot kopje onder Boules-de-Berlin of koele expo van strandman later aan een kraam limonade zelf bijeen gespaard
Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik heb mezelf opgelegd om regelmatiger te schrijven, al dan niet door anderen uitgedaagd. Al dan niet hier neergezet. Het is een vervolg op een vorige*schrijfuitdaging van “Het geluk van de schrijver”. Ik kwam het toevallig onlangs weer tegen en heb me aan de feedback gewaagd.
Staat opgeruimd echt netjes?
Volop zon warme lente zichtbaar stof dansend door de lucht
Alsof die ene pluis overgebleven na de vorige zichtbaar tevergeefse kuis herbront pluizen uitnodigt
op die ene doos vaker dicht dan open volgestouwde gedachten verhalen uit vervlogen tijden
Geen stofzuiger opgewassen tegen zoveel explosie en ik vraag me af te laat
Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik heb mezelf opgelegd om het-is-nog-geheim-hoe-vaak regelmatiger te schrijven, al dan niet door anderen uitgedaagd. Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’: “Eenvoudige poëzietechnieken 15”.
Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er ooit mee begonnen en bij tijd en wijle zal ik er mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van … Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 14.
Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er ooit mee begonnen en bij tijd en wijle zal ik er mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van …
Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 13. Hier vond ik de uitdaging: Brief aan de poëzie.
Je zit in alle kleuren
In donker vind ik je soms in zwartgrijs in de diepe put zijn galmende woorden het bewijs
In helder turquoise en fris oranje-geel voedzaam lekker, de sintroen en grannaan zo licht met zovéél zie ik woorden staan
In kalm groen van zoveel tinten ruist woordenwind in ’t wild in ’t zacht hoeveel uren heb ik in nachtblauw op jou, Poëzie gewacht
Aan rood zal ik me niet wagen of toch? Straks of morgen of later Kan je dat woordengewicht dragen?
Vele kleuren zijn er nog waarvan één me verblijdt Poëzie, wat is de kleur voor tijd?
Schrijfgelegenheden komen en gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van …
Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 12.
HIER vond ik de uitdaging : schrijf over november *
Gezapige en andere (zelf)observaties
Terug een uur dichterbij
bij het natuurlijke donker
De wereld draait voorbij
voorbij Halloween Kerkhof
even stil op den elfste van de elfste
Sinterklaas komt ook dra; rep u allen!
Waar zijn die lange zomeravonden?
Geen plant, boom noch dier
en als het kon en mocht geen kind
trekken zich iets aan van de mechanische
klok omgevormd tot hedendaags digitaal
donker wordt het toch
alleen de warmte blijft langer
het groen raakt oververmoeid
alleen de haast blijft duren
en geen plant, boom noch dier
zelfs kind en mens vinden nog rust
Zou december nog gekker zijn?
AMK
somber ben ik niet al lijkt het misschien zo; ik houd van elk seizoen dat de mens (nog) niet verknoeid heeft.
Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er vorig jaar al mee begonnen en bij tijd wijle zal ik er dit jaar mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van …
Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 11.
HIER vond ik de uitdaging : een personificatie centraal zetten.
Ik word bezet
Ik barst! Mijn evenwicht zoekend brokkel ik af
Ik loop over! Gevangen eruptie buiten oevers stromend
Ik brand! Aangestoken door schoorstenen van geld en macht
Zelfs tussen Mars en Venus wordt het krap
Mens toch! Wat moet ik met je?
AMK
Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er vorig jaar al mee begonnen en bij tijd en wijle zal ik er dit jaar mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van …
Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 10.
het zachtgekookt eitje, de kop dampende koffie u weet wel hoe dat gaat, de kleine dingen m’n niet-beestige yoghurt met bio-fruit en dat blokje chocolade
de dag van gisteren nog nazingend ik zou er ’s avonds over schrijven dat was het plan al vanaf dat moment de start van het wasmachineweekend en weekendkrant, waarom tweewekelijks? ik vraag het met niet meer af
aan de ontbijt-opgeruimde tafel krant opzij gelegd ukelele al eens stemmen nog even tokkelen plukken en strummen in verschillende ritmes zingen smeren zonder olie wat straks getoond zal worden
iemand met engelengeduld die ons feilloos aanvoelt en verder optilt – de weg te gaan lonkt naar mij – die zelfs in het samenspel alle toonaarden van elk van ons, harmonieus samenhoudt
mijn pas gestart trainend oor slaat soms wat over, nu nog wel maar we spelen gewoon verder
een Grieks en een Engels Joods liedje we hebben een toemaatje ‘Bella ciao’ we hebben zelfs publiek dat meezingt
’s avonds scrollend hier en daar “waar zal ik ook zángles volgen?” die wereldse samenhorigheid zoveel talen, zoveel stemmen
ze zinderen nog na ebben zacht de nacht in en – zoals dat heet – moe maar voldaan denkend aan morgen het zachtgekookt eitje en de kop dampende koffie en het zondagse blokje chocolade
Schrijfgelegenheden komen en gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. Vooral voor deelname aan wedstrijden.
Wat ik wel wil delen is deze uitnodiging, die komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 9.
Adagio
Mals en sappig valt neer in adagio
het natte goud absorbeert Moeder Aarde
opstaan in pyjama buiten fijn stof spoelt af huid, haar, hoofd, hart weer zuiver
Schrijfgelegenheden komen en gaan. Aan sommige neem ik deel, anderen glijden voorbij. Ik vraag me niet af of dat dan gemiste kansen zijn.
Deze gelegenheid is een van de leerzame, zoals een schrijftechniek voor poëzie. Ze komt van Canxatard in haar blog ‘Het geluk van de schrijver’.
Ik leerde ook liefde en zelf mijn haren verven…
Ik leerde lopen en ook praten het kwam misschien wat laat
Al dat proberen, zelfs geboren worden ik wist niet hoe dat gaat
Laat zoals de achteraffer van Annie M.G. Schmidt
Toen het toch gebeurde duurde het even voor ik fier zei: ‘Kijk, ik zit!”
De crèche de school en het gezin de buren en de vrienden
Al dat proberen zelfs mijn best doen hoofd op hol van wat ik uitkiende
Kiezen en verliezen winnen was een utopie
Al dat proberen ik tuurde maar raak naar dat wat ik niet zie
Ik was jou ik was hem ik was haar ik was hier ik was weg ik was daar
Al dat proberen pedagogiek gestuurd soms was het best wel zwaar
Ik leerde lezen schrijven dansen het ging misschien wat traag
De ene job en ook de andere liep in en ook eens uit de pas woonde hier of daar wat vaag
Ik leerde doen wat gangbaar is ook schuldig en geniep onkuis
Het ene mag gezien dat is normaal het kleinmenselijke gaf gedruis
Ik leerde zingen en ook Grieks al is ’t soms buitenmaats
van onderweg zijn nooit genoeg doch liefst niet op de schaats
Doorheen dat alles en dat leven onevenwicht en balanceren
Waar ik ben en waar ik ga wat ik leerde en wat niet
Is één mens die altijd bij mij is dat ben Ik en u – gelukkig – niet …
Weet u het al, wat ik heb geleerd… voelen aan mijn eigen barometer die heeft het nooit verkeerd
Op reis naar Ithaka 