Vandaag zou ge honderd jaar worden
we zouden u vieren, we zouden u verrassen
Gij zou dan de blije en onverwachte gast spelen
benieuwd wat we al die stiekeme weken
en maanden gefabriceerd hadden
Ge zou genieten van de hele dag of misschien wel hele week
van de journalist die langs komt en dan de obligate vragen stelt
vanzelf geeft ge dan de obligate antwoorden
in een originele woordenwaterval alsof
honderd een diep geheim inhoudt
We zouden u meetronen naar ergens zoals toen
naar Oostende met de trein vanuit Hasselt
en vanuit elk station stapt een ander kind van u op
met eigen gezin en in Oostende zit het rijtuig vol
we moesten er nu wel enkele meer reserveren
En ge zou op het perron al zo fier zijn :
“De laatste vier rijtuigen zijn gereserveerd voor mevrouw Cox.”
We bleven een week en logeerden in Blankenberge
zoals een nog veel verder weg toen, in zo’n paviljoentje
we zouden het halve hoofdgebouw moeten inpalmen
de paviljoentjes zijn nu grotendeels weg, vandaar
Ge zou daar zitten, achter het windscherm en uw hele kroost rond u
en aan hún kroosten verhalen vertellen en ge zou zoveel lachen
En iedereen wilde met u op de foto; verhalen vasthouden
Gij zou alle verhalen van de laatste twintig jaar nog kennen
had ge uw dagboek weg gedaan voordat … ?
We zouden een avond vol steken met show en entertainment
het wemelde van de one-man-slash-woman optredens
en zelf in elkaar gestoken bandjes met hippe liedjes
en we zouden de Bourgondiër zo veel eer aandoen!
Ge zou zoveel gelachen hebben en wij deden vanzelf mee!
Vandaag wordt ge honderd, waar ook. Wat een dag!





