Ik zou dit jaar via de Hebban-challenge twintig boeken lezen. Al zijn uitdagingen steeds minder aan mij besteed, wil ik wel zien hoe ver ik geraak. Inmiddels heb ik er negen gelezen, bijna aan een tiende bezig.
Nachtvlucht van Glenn Meade
Indien u geïnteresseerd bent in de inhoud, kijk HIER aub. Er staat ook een goede recensie bij.
De samenvatting van het boek trok me aan. Ik vond het in een leesgroep op Facebook.
Een gebeurtenis tijdens de oorlog in Irak is de kern van het verhaal.
Een vrouw verliest haar man, een oorlogsveteraan en twee kinderen in een vliegtuigcrash. De lichamen en het vliegtuig zelf zijn nooit gevonden. Acht jaren na deze tragedie komt er nieuwe informatie over de crash naar boven en wordt het steeds waarschijnlijker dat de inzittenden nog in leven zijn.
De vrouw begint een zoektocht en gaandeweg ontspint er zich een verhaal van de ergste soort. Niemand is nog te vertrouwen, ook degenen niet die ze in die acht jaren wel ten volle vertrouwde zoals bijvoorbeeld haar vader, ook een oorlogsveteraan, waar ze tegenop keek.
De auteur gebruikt echt gebeurde feiten, zoals vermissing van miljarden dollars, zoals koelbloedig onschuldige slachtoffers maken voor een buit, over geheimen tussen oorlogsveteranen, PTSS bij zwijgplichtigen, enzovoort.
De spanning sluipt er langzaam in, de achterdocht kan je bijna voelen binnenkruipen in het verhaal. Al vond ik het ergens doorheen het boek wat langdradig worden, de plot zat goed in elkaar. De laatste hoofdstukken nogal overdreven in gewelddadigheid. Al speelt het verhaal zich af in Amerika. Het deed me denken aan iets dat ik vroeger hoorde over cowboys: ‘eerst schieten en dan vragen stellen’.
Oorlog is sowieso niet goed te praten, maar dit verhaal laat het in al zijn lelijkste, corrupte en mensonterendste facetten zien. Niet moeilijk te verstaan dat degenen met geloof in vechten voor je vaderland zonder onschuldige slachtoffers maken er heel suïcidaal uitkomen. Om van de overlevende– in dit verhaal – nabestaanden nog niet te spreken.
Ik wacht nog even met zo’n realistisch ogend boek te lezen. Ik houd me voorlopig op echte fictie in de misdaad. Een van mijn Schotse favorieten … 😉
Op reis naar Ithaka 