Maand: juli 2026

Zevenennegentig

Weetjes van zoveel jaren terug:
De Grote Markt van Hasselt lag er die zaterdag zomers bij, met de typische tramsporen die toen nog dwars door het centrum liepen. Lokale cafés en winkels deden goede zaken dankzij het zonnige weer.
Hasselt kende in die tijd een bloeiende handel in stoffen en jenever. Inwoners lazen die dag in de lokale gazetten over de nakende nationale feestdag en de Ronde van Frankrijk. (google)

Gisteren en vandaag:

Hij weet het  neen
hij weet het niet echt 
tot iemand het hem zegt

Dan weer wel   toch 
eet hij geen taartje
zoals soms nog – naar  
uitgestelde gewoonte – wel 
een chocolaatje 

Zou hij het vandaag nog weten
welke belangrijke dag het is? 
Vertel het hem en hij weet het weer! 

Gelukkige verjaardag, papá !

foto  bovenaan: collectie stadsarchief – https://hasel.be/grote-markt

Taalkronkels

Ik heb dit jaar een scheurkalender gekocht van Onze Taal. Daar vindt een mens best wat weetjes al krijg je er de groenten niet mee in je soep, de badkamer gekuist noch kasten afgestoft. Interessant is het wel!

Al houd ik ze niet zo vaak meer bij na het lezen en delen nog minder, volgende twee taalkronkels vond ik wel speciaal.

Het naamlettereffect 28 juni

In de kaart gezet in 1985 door een sociaal psycholoog Jozef Nuttin, hoogleraar in Leuven. Hij merkte op dat hij een positief gevoel kreeg bij nummerborden op auto’s als er zijn naamletters in voorkwamen. Het bleek een algemeen verschijnsel te zijn waarbij de proefpersonen vooral de beginletter van hun naam kozen. U kan het helemaal lezen op de foto’s. Het naamlettereffect werkt ook op mezelf. Toch interessant om eens te kijken welk effect dat heeft op u. Ik word blijer van mijn initialen en letterwoorden of zelfs van sommige cijfers op nummerplaten. Vaak zie ik een geboortemaand en jaar of maand en dag van iemand in.

De maand juli

Op zes juli stond er iets over de naam van deze maand. We hebben de naam juli te danken aan Julius Caesar. Het heeft iets met de Romeinse kalender te maken die achter liep op de werkelijkheid (wat dat ook mag betekenen, de Aarde trekt zich dat geen bal aan). Caesar zorgde voor de oplossing en maakte er 365 dagen van met om de vier jaar een dagje extra. In het jaar 45 voor Christus werden er twee maanden extra aan toegevoegd: de juliaanse kalender. De vijfde maand van toen (quintilis) werd de zevende en kreeg de naam julius. In onze contreien werd het juli.
Overigens ben ik juli geboren. Dat vond ik dan wel een extra weetje waard over de herkomst van deze naam.

Verder houd ik wel van de versprekingen of is verschrijvingen beter? Hieronder de kronkels die ik het grappigst vond (en toen ook op Facebook zette). Lach je krom of lag je recht.

Komkommerkronkels

De zomer kabbelt zo’n beetje voort alhier. We zijn bijna weer toe aan gesmolten woorden. Al vind ik het tot nu toe nog draaglijk. Ik hield altijd al van wolken en regen, van weer en wind naast de zon en zijn stralende warme aanwezigheid in deze tijd van het jaar. Te veel van al dat goeds vraagt aanpassing, die naar mijn gevoel verder gaat dan ruiten afplakken en airco installeren.

Tijdens de vorige hittegolf waren enkel de ochtendstond-tripjes  met veel goud in het rond koeler dan ikzelf. Van eigen ziekenhuisbezoek (de gewone zeswekelijkse baxter) naar vader mee helpen begeleiden bij een onderzoek of twee-drie (grote zus en grote broer doen het meeste) overheen veel siësta’s, lezen, tv kijken enzovoort. Liefst  misdaad-fictie. Zoals ik het ook graag in boeken lees.

Alleen tijdens de koele dagen was ik actiever; kuisen, de was, de plas, ramen aan de straatkant lappen, …

foto op Facebookpagina van Canvas : Facebook-Canvas
Dit lijkt echt komkommertijd, ware het niet dat het overloopt van de mopjes tegen Trump na de Amerikaanse nederlaag op het wereldkampioenschap voetbal. Ik zeg het er maar bij want ik hoorde van iemand via iemand dat er iemand was die niet wist waarom er aan zoveel huizen Belgische vlaggen hangen.  

Wandelen op een ander is ontdekkend. Waar geen auto een vogel overtreft in geluid, waar de haan vergeet te kijken hoe laat het is en de koeien u lui aanstaren bij het voorbij wandelen.
Hier of ook daar een heus groot bos met speeltuin voor kinderen en hun ouders, een mini dierenpark waar een prachtige pauw hautain zijn staart niet opendeed voor mij. Bambi was ook over en weer aan het stappen. Verder vonden de geitjes het wel tof, zo te zien toch, om iedereen die aan het hek kwam staan van een groet en een lik te voorzien.

Een katapultje terug naar mijn logopediedagen: Het kind in kwestie liet me fier haar boekje zien en toonde de oefeningen die ze er leerde. Het helpt haar goed vooruit want ze is heel taalvaardig. Wanneer ze het dan verstaanbaar kan zeggen, is dat voor haar aangenamer.

U ziet, de komkommers blijven nog even. Wie weet nog een taalkronkelblog in het vooruitschiet…

ps. naar het schijnt komt er nog een gedicht van mij in een bundel. Verder mocht ik er nog niets van zeggen…