Komkommerkronkels

De zomer kabbelt zo’n beetje voort alhier. We zijn bijna weer toe aan gesmolten woorden. Al vind ik het tot nu toe nog draaglijk. Ik hield altijd al van wolken en regen, van weer en wind naast de zon en zijn stralende warme aanwezigheid in deze tijd van het jaar. Te veel van al dat goeds vraagt aanpassing, die naar mijn gevoel verder gaat dan ruiten afplakken en airco installeren.

Tijdens de vorige hittegolf waren enkel de ochtendstond-tripjes  met veel goud in het rond koeler dan ikzelf. Van eigen ziekenhuisbezoek (de gewone zeswekelijkse baxter) naar vader mee helpen begeleiden bij een onderzoek of twee-drie (grote zus en grote broer doen het meeste) overheen veel siësta’s, lezen, tv kijken enzovoort. Liefst  misdaad-fictie. Zoals ik het ook graag in boeken lees.

Alleen tijdens de koele dagen was ik actiever; kuisen, de was, de plas, ramen aan de straatkant lappen, …

foto op Facebookpagina van Canvas : Facebook-Canvas
Dit lijkt echt komkommertijd, ware het niet dat het overloopt van de mopjes tegen Trump na de Amerikaanse nederlaag op het wereldkampioenschap voetbal. Ik zeg het er maar bij want ik hoorde van iemand via iemand dat er iemand was die niet wist waarom er aan zoveel huizen Belgische vlaggen hangen.  

Wandelen op een ander is ontdekkend. Waar geen auto een vogel overtreft in geluid, waar de haan vergeet te kijken hoe laat het is en de koeien u lui aanstaren bij het voorbij wandelen.
Hier of ook daar een heus groot bos met speeltuin voor kinderen en hun ouders, een mini dierenpark waar een prachtige pauw hautain zijn staart niet opendeed voor mij. Bambi was ook over en weer aan het stappen. Verder vonden de geitjes het wel tof, zo te zien toch, om iedereen die aan het hek kwam staan van een groet en een lik te voorzien.

Een katapultje terug naar mijn logopediedagen: Het kind in kwestie liet me fier haar boekje zien en toonde de oefeningen die ze er leerde. Het helpt haar goed vooruit want ze is heel taalvaardig. Wanneer ze het dan verstaanbaar kan zeggen, is dat voor haar aangenamer.

U ziet, de komkommers blijven nog even. Wie weet nog een taalkronkelblog in het vooruitschiet…

ps. naar het schijnt komt er nog een gedicht van mij in een bundel. Verder mocht ik er nog niets van zeggen…