REIS NAAR NOORD-GRIEKENLAND – april 1994 – 00

Als het kriebelt moet je schrijven… 
Via Polarsteps volg ik enkele vrienden die  reizen of gereisd hebben. Zo ontstond bij mij het idee om mijn oude reizen daar ook op te zwieren. Alleen, zo zwierig gaat het niet. 
Zodoende zwier ik mijn eerste try-out ook al hier. Ik ben zelf benieuwd of het ervan komt, een reis uit het verleden op Polarsteps plaatsen. Die app schijnt het onderscheid niet echt te kennen tussen iets dat voorbij is en waarvoor dus geen locatietracker kan gebruikt worden en de in-het-heden-reis waarbij je vlotjes gevolgd wordt. 
Of ligt het aan mij ? 😊

Een reis vol verwondering, hier en daar hindernissen en – houd je vast – zonder sociale media en consoorten. Met filmrolletjes-fototoestel waarvan we pas na de reis wisten of de foto’s goed waren. We kenden het allemaal niet, we misten het niet, we waren vrij.  

Ik schreef het toen helemaal op, elke dag een verslagje en tikte het na de reis uit. Nu, na zoveel jaren, merk ik dat er vele dingen zijn die op de achtergrond raakten. Door herlezen,  kan ik alles herbeleven. Ik was half zo oud en dubbel zo sterk dan nu. Ik heb het een klein beetje geredigeerd. Bijvoorbeeld begon ik toen heel veel zinnen met ‘En’. Wat ik schrijf over de natuur, bezienswaardigheden en een beetje geschiedenis, is heel beknopt. Wat er staat, gaat ook over hoe het was toen ik de reis maakte. Meer kan u te weten komen via de u waarschijnlijk-beter-bekende-dan-mij kanalen.

De persoon die ik toen was, heb ik gepoogd erin te laten. Misschien tijd om wat stof van mezelf weg te blazen 😉

1994

Griekenland, het begon ooit met nieuwsgierigheid naar een prachtige cultuur, rijke geschiedenis en nog zo veel meer dat ik toen nog niet kende. Ik was onmiddellijk verloren, ik wilde terug, ik ging lessen Grieks volgen en een interesse werd een passie.  Inmiddels ben ik terug van mijn zevende keer naar Griekenland.  De passie werd een verslaving, waarvan ik nooit wil afkicken.

Dit jaar ging de reis naar Macedonië en Thracië. Dat was in het teken van een monografie die ik maakte voor avondlessen reisleider. We kwamen aan in het midden van de nacht, 31 maart naar 1 april en het was géén grap.  Het was echt. Thessaloniki by night.

Wordt vervolgd …

AMK

Eenvoudige poëzietechnieken 16

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik heb mezelf opgelegd om regelmatiger te schrijven, al dan niet door anderen uitgedaagd. Al dan niet hier neergezet.
Het is de melancholie die me aansprak in de*volgende*uitdaging.  

Alsof ik naar toen kijk…

Zeewind zonder uitleg

Zanderige tegenwind in de duinen  zicht op zee 
grote ogen en open monden van kinderen in 
vervoering van verwonderde zeegolven 
die rond hun gilletjes dansen 
ommuurd zandbouwwerk met 
embleem van schelpjes 

Zeewind zonder uitleg  
taartjes uit de zandkastelen
en ver uit zicht de kietelingen 
rond enkels en kuiten tot kopje onder 
Boules-de-Berlin of koele expo van strandman
later aan een kraam limonade zelf bijeen gespaard

AMK

Tricolore expo
Foto expo: HIER    
Taartjes

In de a(a)p(p) gelogeerd

Bedacht terwijl ik tegen de tigste persoon met gebogen hoofd, het attribuut in de hand adorerend, bijna-aanliep:

Ik ren en stap 
op meer behapt  
ik scoor en faal 
verlies pedaal 

Ik eet en drink
waaruit ik blink 
ik focus en mediteer 
opgelegde sfeer 

Ik kies en shop 
in snel galop 
ik reis en chill 
de laatste gril 
 
Ik kijk en hoor 
ga zo maar door 
ik leer en zoek 
van ster tot boek 

Ik track en bel 
zit in de hel 
ik volg en roep 
in (w)elke groep 

Ik like en post 
volg mijn host  
ik film en controleer 
exponentieel steeds meer 

Waar zijn ze nog   die man of vrouw 
qui-vive te veel en meer 
smartphone baas asjemenou  
ze zijn in de app gelogeerd

AMK

Foto’s: bovenaan: aap , beneden: smartphone

Eenvoudige poëzietechnieken – 15 (vervolg in vertraging)

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik heb mezelf opgelegd om regelmatiger te schrijven, al dan niet door anderen uitgedaagd. Al dan niet hier neergezet.
Het is een vervolg op een vorige*schrijfuitdaging van “Het geluk van de schrijver”. Ik kwam het toevallig onlangs weer tegen en heb me aan de feedback gewaagd. 

Staat opgeruimd echt netjes?

Volop zon 
warme lente
zichtbaar stof 
dansend door de lucht 

Alsof die ene pluis 
overgebleven na de vorige 
zichtbaar tevergeefse  kuis 
herbront   pluizen uitnodigt 

op die ene doos 
vaker dicht dan open 
volgestouwde gedachten 
verhalen uit vervlogen tijden 

Geen stofzuiger 
opgewassen tegen 
zoveel explosie en  
ik vraag me af  te laat 

Of de slang goed aangesloten zat

AMK

bron foto: hier

Boekenchallenge – Het grote gemis, Guillaume Musso

Einde vorig jaar heb ik mezelf de uitdaging opgelegd om dit jaar 25 boeken te lezen. Op Hebban houd ik alles bij. Hoe staat het er tegenwoordig mee? Dertien gelezen, voorbij de helft. 

Mijn lijst van uitdagingen groeit nog steeds aan. Zo kom ik natuurlijk niet echt tot ‘afwerken’ van die lijst. Gelukkig is het een flexibele lijst.

Bij dit boek, een bedenking van mijnentwege:

“Als de toekomst naar het verleden reist, blijft het heden zowel hoopvol  als verraderlijk.”

Zie HIER wat ik op Hebban schreef. Ik haal er iets uit om hier neer te zetten:

Ik heb enkele zinnen apart gehouden omdat ik ze van een onwaarschijnlijke eenvoud en tegelijkertijd diepgang vind. 
“Het lichaam is een van de laatste plekken waar we vrijheid hebben.” 
“Het valt nog niet mee om met jezelf te communiceren.” 
“Ze hadden geprobeerd het lot te tarten, maar het lot had gewonnen.”
Zoals de auteur in zijn boeken doet, begint hij ook in dit boek elk hoofdstuk met een quote van een bekend persoon. Ik quote een quote:

"Je leert niets door alleen maar boeken te lezen. Je leert alleen maar door klappen op te lopen." Swâmi Prajnânpad

Veel leesplezier! 😉

Brief aan alle moeders

Aan de moeders van Palestina, van Oekraïne, van Israël, van Rusland, van landen in vrede en landen in oorlog

Aan de moeders van villawijken, van getto’s, in vluchthuizen, in bootjes

Aan de moeders van overleden kinderen, van verdwenen kinderen, van gezonde kinderen, van zieke kinderen

Aan de moeders van drukke kinderen, van verlegen kinderen, van niet-in-de-lijn lopende kinderen en van kinderen die wel passen in alle leerprogramma’s

Aan alle moederharten, ook zij wier hart klopt voor niet zelf gebaarde kinderen, aan vadermoeders / moedervaders

Aan overleden moeders in herinnering

Dat vandaag de sterke warme zachte moeder-vibe overal waaien mag, de wereld laat verstillen en luisteren naar kinderen, hen bij hun naam noemt, erkent wie ze zijn zodat ze echt bestaan

Want dat is wat moeders doen. Pak hen dat niet af!

AMK  

credits foto op Pixabay: moeder*en*zoon
foto bovenaan: ergens in het voorbijgaan op Instagram gezien

Boekenchallenge – Ariadne van Jennifer Saint

Einde vorig jaar heb ik mezelf de uitdaging opgelegd om dit jaar 25 boeken te lezen. Op Hebban houd ik alles bij. Hoe staat het er tegenwoordig mee? Twaalf gelezen, bijna in de helft.  

Mijn lijst van uitdagingen groeit nog steeds aan. Zo kom ik natuurlijk niet echt tot ‘afwerken’ van die lijst. Gelukkig is het een flexibele lijst.

Niet alles wat ik lees, geef ik een recensie. Toch trok dit boek wel aan tot iets schrijven. Je kan het lezen op Hebban. Het inspireerde me verder tot schrijven van een bedenking, een brief aan haar zo u wil.

Ariadne prinses van Kreta 
dochter van Minos en Pasiphae 
kleindochter van Helios zelf 
Ariadne   zo
behulpzaam en lief dat 
zelfs je monsterlijke broer 

de Minotaurus 

jouw aandacht kreeg 
toen je moeder afdwaalde en  
je vader, machtsbelust meedogenloos 
hem als zekerheid voor zijn macht 
over Athene  opsloot 

Tot

Theseus jou in zijn ban had toen 
je moeiteloos je vader verraadde
en heel Kreta erbij  die ene nacht 

Meisje toch
Je kon niet anders   toen 
je voor zijn charmes viel
voor zijn heldhaftigheid 
voor zijn vernuft zelfs 
 
Misleidend maar hoe  
kon je weten van zijn 
plannen waar hij jou 
moeiteloos  in meetrok
met zijn heldenverhalen 
hoe hard je gestraft zou worden 
voor de wereld verder dood 
achtergelaten  daar op Naxos 

Eerst in angst daarna 
in overgave aan 
Dionysos die jou redde 
Je huwde hem  met
de Noorderkroon als bewijs 
aan de sterrenhemel 

Je baarde zijn zonen en voedde 
hen, voedde hen op   was gelukkig 
en goedgelovig   was dat wat je wou?

Kwam het besef van een andere 
wereld, buiten Naxos  overheen 
alle oceanen waar Dionysos reisde 

Toen 

Phaedra, je jongere zus jou bezocht 
die andere prinses van Kreta 
met haar verhaal   haar nog zo jonge 
verleden aan Theseus zijde 
door jullie grote broer uitgehuwelijkt 
 
Phaedra, verliefd op de zoon 
van haar man  wat haar uiteindelijk 
tot waanzin dreef  tot die ene 
afschuwelijke daad  waarover 

Echt waar 

nu nog gezongen wordt 
Mijn Ster, mijn Maan *

Hoe kon je weten dat je helden 
goden en hun afgezanten 
zelfs halfgoden 
de onsterfelijken nooit 
ofte nooit kan vertrouwen 

Dionysos zijn wrede daden 
verleidend met wijn en plezier 
doch niet de vrouwen van Argos 
waar zijn halfbroer Perseus regeerde 

Uit immense woede eiste hij 
alle baby’s van Argos op 

Was je toch nooit meegereisd 
was je toch bij je kinderen gebleven 
Nu waak jij daar  alleen 
aan de nachtelijke hemel 
waar je man je zette na de 
vloek van Medusa’s aanzicht 
zodat je niet in Hades zou ronddwalen 

Ariadne, heb je je zusje nog gezien ?

AMK

* Αστέρι μου, φεγγάρι μου.

Dit lied werd geschreven voor de film Phaedra, door Mikis Theodorakis. Melina Mercouri speelde de hoofdrol. Ze trouwde een rijke reder en werd verliefd op zijn zoon. De film is van het jaar 1962 (als Wikipedia goed is ingevuld toch).

Hier kan je het lied beluisteren.    

Versleten dromen

Zie hem daar hangen
mijn dromen niet te vangen

Die dromen onbeschaamd
botsen en blutsen
trotserend wie daar hangt

De dromenvanger

Door open raam vanuit de stee
vliegen met de slaaplucht
mijn dromen ijdel mee

Zouden ze hier niet horen
heb ik hen wel gekend
is er een andere vanger
die hen kan bekoren

Misschien is het gewoon
zoals een versleten schoen
op en over en uit 
zal ik gaan shoppen dan  want
mijn dromenvanger is met pensioen …

😉

AMK


Mijn reading challenge 2025 (je zal maar een Rus zijn in Oekraïne*)

Einde vorig jaar heb ik mezelf de uitdaging opgelegd om dit jaar 25 boeken te lezen. Op Hebban houd ik alles bij. Hoe staat het er tegenwoordig mee?

Mijn lijst van uitdagingen groeit aan. Zo kom ik natuurlijk niet echt tot ‘afwerken’ van wat ik einde december opgaf. Gelukkig is het een flexibele lijst. Tevens ben ik een trage lezer maar ik streef ook graag, dus als ik de 25 overschrijd, is dat mooi meegenomen.

Ik ben inmiddels aan boek tien. Zonder literatuurkenner of taalkundige te zijn, volg ik een beetje de boekenmarkt. Zo kwam er de uitnodiging aanwaaien om te stemmen voor de Boonliteratuurprijs. En het boek van Aline*Sax, ‘Wat ons nog rest’, sprong eruit. Reden om uit te zoeken waarom dat zo aanvoelde.

Ik heb absoluut geen spijt van mijn aankoop. Lees mijn (niet professionele) recensie HIER !

Ze won heel terecht de Boonliteratuurprijs voor kinder- en jeugdliteratuur.

Indien u wenst kan u ook andere boeken die ik las nazien. Ik heb niet van elke boek dat ik las iets geschreven. Meestal staan er al veel recensies die ook weergeven hoe een boek bij de ene of andere overkomt.

Ik ben nog op schema 😊

AMK

*hopelijk begrijpt u de ietwat vreemde titel van deze blog?

Zou ik nu vloeken?

AI of aiaiai?

Ik bestel al eens iets online en probeer de bestelling af te halen in de winkel of een afhaalpunt. Het is handig voor sommige dingen, natuurlijk voor webwinkels. Of dingen die in fysieke winkels niet (meer) te vinden zijn, maar wel online.

Waar iets goed bolt, kan het ook al eens fout lopen. Waar mensen zijn … ik ben er ook een, ik weet er alles van…

Het laatste pakje dat ik bestelde, kon ik mooi volgen via de app en vandaag was het zover: mijn pakje is geleverd! Dat zag ik eerst in een mail. Ik klikte op de knop, de app opende met de melding dat het pakje al afgehaald werd.

Levering en afhaling beiden om 9u41! Toen was ik net even op wandel, niet in de buurt van de pakjesautomaat.

Ik ben naar het postkantoor geweest waar ze me vertelden wat ik kon doen in zo’n geval. Weer thuis zocht ik het uit via de website.

Blijkbaar kan je enkel als afzender een klachtenformulier invullen. Als ontvanger moet je bellen of chatten met een gedigitaliseerd persoon. Die verstond er niks van en ‘verbond’ me door via de chatbox met een echt persoon.

Et voilà, de uitleg (zie foto) … Nu maar afwachten.

AI in nood riep een mens om hulp. Dat vond ik wel grappig 😊

AMK