Want ik kies liever zelf hoe diep ik in het water sta.

De jeugd van tegenwoordig en ons klimaat.

„De jeugd van tegenwoordig houdt van luxe. Ze heeft slechte manieren, veracht alle gezag, toont geen respect en praat wanneer ze zou moeten werken. De jongeren staan niet op wanneer ouderen binnenkomen, ze spreken hun ouders tegen, kletsen in gezelschap, schrokken hun eten naar binnen en tiranniseren hun leraren.” Socrates (469 v.Chr. – 399 v.Christus) …

 

Niets nieuws onder zon dus, zou je denken …

Ik lees de laatste tijd veel kritiek op de meisjes die spijbelen en zo de inmiddels internationale klimaatactie op gang getrokken hebben. Het staat iedereen natuurlijk vrij hierover een menig te hebben, spijbelen of niet?

Er is wel iets dat me ergert aan sommige reacties, niet aan de mensen op zich – ik heb ook geen kant en klaar antwoord op wat te doen met het klimaat – wel op het helemaal uit het verband trekken van waarover het echt gaat, nl. deze regering op hun verantwoordelijkheden wijzen, en vervolgens heel ‘volwassen’ reageren.

Dat heeft niets te maken met wat wij vroeger deden en hoe wij leefden. Er is namelijk een groot verschil met ‘vroeger’, dat was het altijd al. In de tijdsgeest waarin je groot wordt, zijn de dingen die er zijn en niets anders. Daaruit kan je kiezen. Wij konden sommige dingen niet kiezen omdat het er gewoonweg niet was. Dat valt de jeugd van vandaag toch niet verwijten!

Toen we naar school gingen met de fiets, was dat vooral omdat het veilig genoeg was, geen kinderdieven onderweg, en als die er al waren, we gingen nooit alleen, we wachtten op elkaar om samen te fietsen. Geen ratwedstrijd-toestanden, niet dat ik me kan herinneren, alles leek zijn natuurlijke gang te gaan. Of dacht u dat onze ouders ons welzijn niet op de eerste plaats zouden zetten?

Wanneer we tv keken, een uurtje of twee misschien per dag, was dat omdat er niet zoveel aanbod was. Wanneer we buiten speelden, was dat omwille van … dat beperkt aanbod op tv. Overigens had niemand een laptop. Waaruit zouden gekozen hebben? Uit ‘terug naar de toekomst?’ en wat we nu hebben? Het bestond gewoonweg niet! Waarom zouden we dan onze jeugd vergelijken met de huidige? Het wordt helemaal beroerd wanneer dit als argument gebruikt wordt tégen de actie die deze jeugd nu onderneemt. Kan ik me permitteren te zeggen/verwijten dat zij ‘de hele tijd’ op hun smartphone tokkelen maar intussen wél zelf eentje hebben en gebruiken? Dat heb ik toch ook te danken aan de jeugd van pak weg een halve generatie geleden met hun innovatieve ideeën?

‘Dat ze eens terug naar school gaan en leren schrijven’ .. Echt? Denkt u echt dat die jeugd, met hun grote mond (joepie overigens) het ene moer kan schelen of je ‘water’ nu zo schrijf(d)t of ‘waater’, of ‘watter’ als dat – waarschijnlijk zwaar vervuilde – vocht tot voorbij hun kin komt? ‘ (en ik ben een taalfreak, echt waar, ik beken)?

Ook al worden er foto’s gedeeld van ‘het vuil dat wordt achter gelaten na een festival, zelfs na een klimaatmars’ en zwaar becommentarieerd. De delers weten vaak niet eens vanwaar die foto’s komen. (U of u, deler van die foto(‘s), hebt u die foto zelf gemaakt dan? Of zelfs de bron van de foto eerst opgezocht?)

Overigens, waren er ‘vroeger’ al acties tegen vervuiling, tegen vergiftiging, tegen winst-en-enkel-winst-belangen … http://verhalen.canvas.be/milieubewustzijn#32826. Dus het protest speelde zeker vroeger ook al.

Wat ik me wel vaak afvraag is of we toen wel genoeg en voldoende lang acties deden, zij die al iets deden. Neen, we spijbelden niet. Dat kwam gewoon niet in ons op. Maar kunnen we de jeugd NU dingen verwijten die wij al dan niet deden? Misschien voelt u zich gekwetst door wat iemand zegt dat de jeugd onze vuiligheid moet opruimen. Zelf zie ik dat als een noodkreet van de jeugd. Ik denk daarover na, ik voel me niet aangevallen. Ik denk erover na hoe we het anders kunnen doen, de tijd kan je toch niet terugkeren. Me verbolgen voelen en naar lieve lust verwijten spuien gaat nog minder helpen. Wat elke donderdag gebeurt is eerder een grootmoedig signaal van onze jeugd om echt vooruit te kijken.

Wat we zelf doen om onze ecologische voetafdruk te verminderen is, hoop ik, vooral een leerproces, een ontwikkeling naar beter dag per dag. Ook al is het niet ieders individuele verantwoordelijkheid om het klimaat te redden. Ik voel het wel voor mezelf aan dat ik mijn ‘ding’ moet doen,  op een manier die het best bij mijn leven past. Het is voor mij geen argument om niets te doen (dat van die individuele verantwoordelijkheid). Ik zal bijv. niet gemakkelijk meelopen met een mars of betoging en dat heeft een heel andere persoonlijke reden dan het flauw of overbodig vinden of laks (‘wat haalt het allemaal uit?’) … Maar wat ik lees en weet en begrijp en waar ik achtersta zal ik delen, in de hoop dat het op zijn minst een belletje doet rinkelen, zowel onderbewust als meer en meer bewust.

Hoe dan ook, ik ben er elke dag mee bezig, de ene dag wat bewuster dan de andere, maar hoe langer ik ermee bezig bent, hoe bewuster ik me er vanzelf word.

Hierbij een voorbeeld van hoe ik ‘bewust’ begon … Het begon met ‘tellen’ hoeveel plastic ik nu effectief ‘sorteer’ en bij het PMD gekieperd wordt. Het schaamrood steeg me echt naar de wangen. Ik had dagelijks er zeker één, maar meestal meer stuks te ‘sorteren’. Nu is het al veel minder.

Misschien besteed ik hier ook wel een blogbericht aan hoewel het voor de lezer niet echt veel nieuws onder zon zal zijn. Er zijn tal van voorbeelden te vinden, waaruit u uw inspiratie kan halen. Ik volg enkele blogs en haal eruit wat ikzelf aantrekkelijk vind om in mijn leven in te passen. Mijn brein wordt er zelfs creatiever van, ook al ben ik de volbloed NIET-praktische persoon in levende lijve 😉.

Denkt u dat de jeugd zwart-wit denkt? Ja, ik ook. Ik was ook ooit jeugd, in ontwikkeling, volwassene wordend, het hoort erbij. Al opgroeiend leert de jeugd wel differentiëren.

Gun hen deze deugd van de jeugd. Het komt vooral NU zo goed van pas, in hun klimaat-spijbelen, brossen voor bossen, …. Blijf hierin zwart wit denken aub, lieve jeugd!

Als u iets wil becommentariëren, argumenteren, informeert u zich tenminste waarover dit echt gaat, dit klimaat-thema. Dat is belangrijk ! Voelt u zich aub niet persoonlijk aangesproken, u bent namelijk die volwassene die al wel gedifferentieerd kan denken, maar ook  die van de jeugd van tegenwoordig kan leren. Profiteer daarvan aub! Naar mijn gevoel is dat ook een deel van hun opvoeding. Zelfstandig leren denken en op een keer als volwassene moeten fungeren is een leerproces. Gun hen dat!

Verwíjt die jeugd AUB niet dat ze voor hun toekomst opkomen en die van uw kinderen en kleinkinderen. Steun hen hierin! In uw eigen ritme en met uw eigen middelen! Vooral, wees fier op deze jeugd! Want ik kies liever zelf hoe diep ik in het water sta. En u?

Gepubliceerd door

Anemos

Ik wil niet één reis naar Ithaka ik wil er meer zolang het me gegund is Elke weg is zo boeiend ... (gedachtegang bij het her- en her- en herlezen van Ithaka - K.P. Kavafis)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s