Dit verhaal gaat over niets en alles en het leidt nergens heen, is zonder plot zonder twist noch plotwending en gaat van het ene verhaal over een trigger naar een andere gebeurtenis die dan weer een herinnering uitlokt waaruit een bedenking geboren wordt (had ik toch niet beter … ?)
Hopelijk en op zijn minst heeft het een ietwat humoristische inslag en tovert het een glimlach op het gezicht van de lezende mens en ontwart het een knoop in iemands zwaar gemoed want dan is mijn verhaal zonder plot, zonder twist noch cliffhanger fantastisch geslaagd (dank u om tot hier te lezen)
In elk land in elke eeuw in elke dag en elke nacht
Het lachende kind woont overal In elke mens met een geweten in elk ander kind in een spel in elke troost en zelfs pijn soms door honger heen om toch even kind te zijn
Het lachende kind woont overal
In elke oorlog in elke armoede in elke dood in elk extreem in elke traan van elk wenend meisje
Anne-Mie
Πού είναι το γέλαστο παιδί;
Σε κάθε καρδιά κάθε μητέρας και πατέρα
Σε κάθε χαμόγελο σε κάθε ελπίδα σε κάθε άνθρωπο
Το γέλαστο παιδί ζει παντού
Σε κάθε χώρα σε κάθε αιώνα σε κάθε μέρα και κάθε νύχτα
Το γέλαστο παιδί ζει παντού
Σε κάθε άνθρωπο με συνείδηση σε κάθε άλλο παιδί που παίζει σε κάθε παρηγοριά, ακόμα και πόνο λίγες φορές μέσα από την πείνα απλώς να είναι παιδί για μια στιγμή
Το γέλαστο παιδί ζει παντού
Σε κάθε φτώχεια σε κάθε πόλεμο σε κάθε θάνατο σε κάθε δάκρυ του κάθε κοριτσιού που κλαίει
Αννε-Μή
Where is the laughing child?
The laughing child lives everywhere
In every heart of every mother and father
In every smile in every hope in every person
The laughing child lives everywhere
In every country in every century in every day and every night
The laughing child lives everywhere
In every person with a conscience in every other child in a game in every comfort and even pain Sometimes through hunger Just to be a child for a moment
The laughing child lives everywhere
In every war in every poverty in every death in every extreme in every tear of every crying girl
Anne-Mie
Als een kind niet in veiligheid kan lachen en dromen ….. wat doet de rest er dan toe?
Soms nog bezig met mijn stamboom, waarbij ik de oma van mijn bomma zaliger wel haar overlijdensdatum vond doch niet haar begraafplaats (waarschijnlijk door te vluchten in september 1914), kwam ik op deze woorden:
Natuurlijk raakt het land en dit continent vol zo vreemd is dat allemaal niet
Natuurlijk zorgt dat voor problemen zijn we op onze hoede willen we niet inboeten
Natuurlijk zal er gevochten worden of gestolen of nog erger wie tegen wie en waarom écht?
Als je je er hard en lang genoeg op fixeert
Natuurlijk krijg je dan oogkleppen kijk je niet (meer) naar wat er te zien valt
Mensen op hun hoede met hun problemen die al zo lang inboeten bestolen en bevochten zijn of nog erger en dat vaak voor niet gedane criminaliteiten
Natuurlijk zouden wij ook vluchten voor problemen zorgen op een ander mensen daar laten inboeten vechten als het moet stelen als het niet anders kan en ons gefixeerd voelen zonder te weten waarom
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand wie is de rijkste van heel dit land Is het de leepste of de gesleepste Is enkel het voetvolk ambetant?
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand waar zijn we toch nu weer aanbeland Er wordt weer geknipt dat staat zo in ’t script Ze doen het nooit zelf, dá’s ambetant!
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand dat beeld is toch echt niet elegant Doe dan een keer voor is u dat te goor? Eens zien wie dan ú redt uit die brand
Natuurlijk houd je je in deze hitte best aan de richtlijnen, al zal iedereen die kan, dat spontaan doen.
Vandaag geen heel vroege ochtendwandeling, enkel een voormiddagwandeling. Woensdag is mijn vaderdag en het leek me verstandiger om hem al in de vóórmiddag met een bezoekje te vereren.
Aldus gebeurde met de nodige tussenstops in het groen (heen en terug).
Me dunkt dat de zomer nu echt rijp is de lucht weegt op de volle groene schakeringen
Een kat buiten tegen een raam in de schaduw grijs zowel de kat als de vensterbank
En vader zit er nu wel heel warmpjes bij passend bij de rijpheid van zijn bestaan en de hete zomer
Weer onderweg vogels in loom gesprek en groen beweegt een zuchtje en nog een keer
Bankje aan het water waar luie woorden om me heen dwarrelen en landen op een blad of twee drie in de relatieve koelte
De trivialiteit van vandaag: Vanmorgen kon ik nog aan één ding denken, vanaf ik ontdekte dat het stuk was. Ik vond en kocht en mijn brein koelde af van pure opluchting.
Ik ben gered!
houd het koel in de schaduw in de kelder aan de noordkant in het zwembad in de ijskast onder een boom zonder zweetlast in de zee op een berg en neem mee
Zon wakker, nog voor mij, wandelde ik in de vroege ochtend, stappenteller omarmde mijn pols.
’t Is tijdens de wandeling in de gewone ochtend dat ik nog eens stopte bij dit pareltje, vooral aangetrokken werd door de gedichten. Natuurlijk. In een dichtbevolkte stad is dit een ware oase bij zo’n krachtige en liefst korte hittegolf. Soms tuimelen de woorden dan uit de losse pols.
Ge kent dat wel zo’n dag die een oase biedt
Ge kent dat wel zo’n dag waarin ge een doel hebt en daar gaat ge heen of dat gaat ge doen zonder meer gewoon zonder boe, bah weggelaten, komt ge in uw ritme dat ge dan aanhoudt want ge weet dat de koelte, relatief gesproken voor de tijd van het jaar van korte duur is en ge uw ramen nog moet sluiten om al te veel hitte te voorkomen wanneer de zon daar opwarmt ge stapt intussen door, want ge hebt uzelf ook laten verleiden, de stappenteller af en toe controlerend en ja, bijna ja bijna is het zover en ge komt dan voorbij een koel briesje dat u uitnodigt en lokt bijna schaamteloos bij zo’n heet voorspelde dag en ge volgt dat en de oase omarmt u en uw ritme blijft uw snelheid smelt en dat is niet erg want iemand sproeit de oase die al dorstig is en de snelheid spoelt weg en hier en daar in de oase-omhelzing blijft ge stilstaan omdat ge voelt het doet iets met u ge neemt een foto en nog een en bij een gedicht blijft ge staan en de sproeiman is geduldig tot ge gezien hebt wat ge wilde zien en vastgelegd wat ge wilde vastleggen
Een boom of struik of bloem en een gedicht natuurlijk
Ge kent dat wel zo’n dag die een oase geboden heeft
Enkele foto’s die ik nam. Er staat natuurlijk veel meer te bewonderen
Intermezzo tussen twee reisverslagen van de reis van toen. Weldra weer het vervolg. De beloofde hitte heeft me naar zee gedreven. In het nu verfrissing gevonden.
Schaduw opzoeken en verfrissing, wandelen als afwisseling.
Voeten te water laten, zandtenen krijgen, ook de regen is welkom laat Aarde toch doen. Die zorgt voor ons, waarom kunnen mensen niet zwijgen?
Ik los die gedachte en wandel nog even, daarna een ontbijt*. Dan een verhaal om mee te beleven. De zeemeeuw van Oostende, die Ensor ook kende, vertelt nu van de Visserij**, waar vissers de wereld verkenden.
Dan weer op wandel, er zijn ook gaanderijen, met foto’s*** zo mooi. Een hobby erbij, dat kriebelt toch wel van de camera, de wereld zijn prooi
Koelte in het park, bankje onder boom met zicht op een vijver en duiven zonder schroom.
Nog één vroege ochtend, de zeewind Beau Fort de golven die kletsen de strekdam van voor de dijk nog niet wakker, zondag voorbij. Aan ’t klein strand geen foto-gym , de zeehonden blijven weg, dat is toch slim?
Intussen (waarvan?), vraag ik weer me af, dan rijst weer dat lied, soms sta ik paf waarom, oh waarom woon ik hier niet?
* tip voor wie graag eens ‘op een ander’ ontbijt of luncht of … : Coffee Dream in Oostende, Kapellestraat 107
Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik heb mezelf opgelegd om regelmatiger te schrijven, al dan niet door anderen uitgedaagd. Al dan niet hier neergezet. Het is de melancholie die me aansprak in de*volgende*uitdaging.
Alsof ik naar toen kijk…
Zeewind zonder uitleg
Zanderige tegenwind in de duinen zicht op zee grote ogen en open monden van kinderen in vervoering van verwonderde zeegolven die rond hun gilletjes dansen ommuurd zandbouwwerk met embleem van schelpjes
Zeewind zonder uitleg taartjes uit de zandkastelen en ver uit zicht de kietelingen rond enkels en kuiten tot kopje onder Boules-de-Berlin of koele expo van strandman later aan een kraam limonade zelf bijeen gespaard
