Boekenchallenge – Ariadne van Jennifer Saint

Einde vorig jaar heb ik mezelf de uitdaging opgelegd om dit jaar 25 boeken te lezen. Op Hebban houd ik alles bij. Hoe staat het er tegenwoordig mee? Twaalf gelezen, bijna in de helft.  

Mijn lijst van uitdagingen groeit nog steeds aan. Zo kom ik natuurlijk niet echt tot ‘afwerken’ van die lijst. Gelukkig is het een flexibele lijst.

Niet alles wat ik lees, geef ik een recensie. Toch trok dit boek wel aan tot iets schrijven. Je kan het lezen op Hebban. Het inspireerde me verder tot schrijven van een bedenking, een brief aan haar zo u wil.

Ariadne prinses van Kreta 
dochter van Minos en Pasiphae
kleindochter van Helios zelf
Ariadne zo
behulpzaam en lief dat
zelfs je monsterlijke broer

de Minotaurus

jouw aandacht kreeg
toen je moeder afdwaalde en
je vader, machtsbelust meedogenloos
hem als zekerheid voor zijn macht
over Athene opsloot

Tot

Theseus jou in zijn ban had toen
je moeiteloos je vader verraadde
en heel Kreta erbij die ene nacht

Meisje toch
Je kon niet anders toen
je voor zijn charmes viel
voor zijn heldhaftigheid
voor zijn vernuft zelfs

Misleidend maar hoe
kon je weten van zijn
plannen waar hij jou
moeiteloos in meetrok
met zijn heldenverhalen
hoe hard je gestraft zou worden
voor de wereld verder dood
achtergelaten daar op Naxos

Eerst in angst daarna
in overgave aan
Dionysos die jou redde
Je huwde hem met
de Noorderkroon als bewijs
aan de sterrenhemel

Je baarde zijn zonen en voedde
hen, voedde hen op was gelukkig
en goedgelovig was dat wat je wou?

Kwam het besef van een andere
wereld, buiten Naxos overheen
alle oceanen waar Dionysos reisde

Toen

Phaedra, je jongere zus jou bezocht
die andere prinses van Kreta
met haar verhaal haar nog zo jonge
verleden aan Theseus zijde
door jullie grote broer uitgehuwelijkt

Phaedra, verliefd op de zoon
van haar man wat haar uiteindelijk
tot waanzin dreef tot die ene
afschuwelijke daad waarover

Echt waar

nu nog gezongen wordt
Mijn Ster, mijn Maan *

Hoe kon je weten dat je helden
goden en hun afgezanten
zelfs halfgoden
de onsterfelijken nooit
ofte nooit kan vertrouwen

Dionysos zijn wrede daden
verleidend met wijn en plezier
doch niet de vrouwen van Argos
waar zijn halfbroer Perseus regeerde

Uit immense woede eiste hij
alle baby’s van Argos op

Was je toch nooit meegereisd
was je toch bij je kinderen gebleven
Nu waak jij daar alleen
aan de nachtelijke hemel
waar je man je zette na de
vloek van Medusa’s aanzicht
zodat je niet in Hades zou ronddwalen

Ariadne, heb je je zusje nog gezien ?

AMK

* Αστέρι μου, φεγγάρι μου.

Dit lied werd geschreven voor de film Phaedra, door Mikis Theodorakis. Melina Mercouri speelde de hoofdrol. Ze trouwde een rijke reder en werd verliefd op zijn zoon. De film is van het jaar 1962 (als Wikipedia goed is ingevuld toch).

Hier kan je het lied beluisteren.    

Versleten dromen

Zie hem daar hangen
mijn dromen niet te vangen

Die dromen onbeschaamd
botsen en blutsen
trotserend wie daar hangt

De dromenvanger

Door open raam vanuit de stee
vliegen met de slaaplucht
mijn dromen ijdel mee

Zouden ze hier niet horen
heb ik hen wel gekend
is er een andere vanger
die hen kan bekoren

Misschien is het gewoon
zoals een versleten schoen
op en over en uit 
zal ik gaan shoppen dan  want
mijn dromenvanger is met pensioen …

😉

AMK


De herinneringen

Er zijn van die dagen in het jaar dat alles even stilstaat en een herinnering aan iemand leeft.

Het zit in de dingen van elke dag

Hoe langer het duurt hoe zachter de pijn
hoe zachter de pijn hoe mooier het beeld
van de zon die nooit verdwijnt…

Het zit in de dingen van elke dag
Het zit in de koekjes
Het zit in de tegenslag

Ook wel bij het slapen gaan
En nog in de koekjes
Soms zit het in de maan

Hoewel jij vaker de zon was
ik denk bij die koekjes
Jij meer wél dan niet in je sas

Een artikel, een kribbel, een foto of lied
Het zijn ook nog die koekjes
Een zonnemoeder vergeet je niet

De unieke herinnering, die jij nog geeft
Och, zelfs zonder koekjes,
(zoals jouw Jan Klaassen)
Jij ben niet dood, jij lééft!

AMK

Week van de poëzie

Overdonderd door gedichten 
die het lichaam verlichten

Zelf
verhit door hoge temperatuur
stil blijven een avontuur

De woorden vervagen
de zinnen vertragen
zal ik me dan aan
slapen wagen

Ook
de soep die nog smaakt
een boek dat nog raakt
dat warme deken
een zachte melodie

De griep heeft me te pakken
daarom schrijf ik nu nog nie… 😉

AMK
Vijanden zijn soms venijnig

Onderweg – weg van gisteren

Alle mist verdrijvend 
uit mijn lijf en uit mijn hoofd

Al is er nog wat blijvend
mij werd geen rozentuin beloofd

Hier en daar wat droppend *
wat overblijft van opruimen

Onderweg wat ontpoppend
ik wil dat niet verzuimen

Hoe zal ik het onthouden
en dan een voorbeeldig licht

Hoe Riley haar woorden aanschouwde
een stem, de mijne, een nog pril gedicht

Visserstoeltje is verdwenen
waarheen is visser onderweg

Ik ga ingesproken woorden trainen
ze vallen vanzelf wel op hun plek… *

AMK

*De Boekenjagers: dit*is*de*link

*Korte verhalen-wedstrijd voor Limnisa : bijna klaar 😉

Plakboel

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik heb mezelf opgelegd om het-is-nog-geheim-hoe-vaak regelmatiger te schrijven, al dan niet door anderen uitgedaagd. Of door mezelf. Dat zijn de lastigste… 😉

Deze werd een plakboel

Hier zit ik nu aan mijn scherm

vandaag nog doorheen ontbijten, afwassen, de was,
douchen en de dagelijkse en andere bezigheden
niet noodzakelijk in deze volgorde
verschijnen de woorden netjes in monologen,
dialogen, verhalen en rijmen ordelijk in mijn hoofd

Hier zit ik nu aan mijn scherm

de monologen, dialogen, verhalen en alle rijmen
als een hoopje ragebol weggeblazen klevend web
als een prop plakband aan elkaar klittend
eerst nog een recht stukje dat ik afscheur en
onderweg, die halve meter, naar het te kleven voorwerp

zich aan zichzelf kleeft en zoals stukjes die volgen
krullen de woorden zich in elkaar
de dialogen overtroeven de monologen
de rijmen worden verlegen en verdwijnen
en alle verhalen worden een niet te lezen boek

Hier zit ik nu aan mijn scherm ...

AMK

foto’s: Niet*te*lezen*boek
Plakboel

Eenvoudige poëzietechnieken – 15

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik heb mezelf opgelegd om het-is-nog-geheim-hoe-vaak regelmatiger te schrijven, al dan niet door anderen uitgedaagd.
Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’: “Eenvoudige poëzietechnieken 15”.

Hier vond ik de uitdaging van formaat!

Staat opgeruimd echt netjes?

Net nu schijnt de zon volop
de kerstlichtjes al weggenomen
de kleine naald verliezende boom
weggezet

Zo’n klein boompje
zoveel naalden
neemt de stofzuiger al mijn gedachten
annex muizenissen mee?

Zijn alle versieringen opgeruimd?
Blijven voor even de beste wensen staan?

Nog enkele kerstcadeaus laten pronken
tekenen van mooie mensen en de warmte
van de gewoonte voor de tijd van het jaar

Hoe lang zou dat nog wegen?

Heb ik verder alles?
De minikerstballen. Weg
Alle tape die lampjes vasthield. Weg
Ze schijnen niet op wat niet (meer) van mij is

Mag het nog beetje donker me omarmen voor de Lenteschoonmaak?

AMK

Foto boven: geen idee, gevonden in mijn Google Foto’s.

Als de taal maar goed zit …

De tijd gaat snel, u kent dat wel
De laatste dag van het oude jaar
een dag meer wie voelt dat nog
elke nieuwjaarsbrief is klaar

De laatste bus de laatste groet
de laatste baxter omdat het moet
hoewel dat echt niemand weet
verstandig denk ik ik vergeet

De laatste uren van de laatste dag
dat het feestelijk rustig blij gezellig
zot of wat u ook wenst wezen mag
’t is voorbij en dat is stellig

De laatste blog wat nog te schrijven
wat zal u lezen zoveel om te zwijgen
jaaroverzichten, diepte- hoogtepunten
bij verkiezingen al eens wat stunten

Oorlogen en hun misdaden
vaak in meervoudige kwadraten
een ziekenhuis voor één soldaat
nogal wiedes wie dan ‘winnen’ gaat

Optim- pessim- realisme
in zo’n statistiek gewrongen
’t wordt Gauss-curve toerisme
weer een eindterm afgedwongen

Narcisten en puristen
van horen zeggen wat we wisten
kleuters in de Wetstraat
als dat maar niet tegenslaat

Elke avond vol bekende mensen
toch maar één Warmste Week
wie weet nog wat we vorig jaar wensten
wie vat nog echt de onbekende leek

U ziet, ik weet niet echt wat schrijven
mijn plannen zijn voor volgend jaar
dat is over enkele uren en mijn
Nieuwjaarsbrief is wéér niet klaar

Al wat wenselijk is, een richting
die goed voelt om te volgen
en ruimte om af te slaan bij twijfel
begin gewoon van voor af aan

Van schrijven lezen uitdaging *
mooi taalgebruik en zo mogelijk
geen fouten dat blijkt een heel ding
ik oefen zelf ook daaraan

Allez, tot volgend jaar, nu is ’t gedaan !

Anne-Mie
Dat is de waarheid

Eenvoudige poëzietechnieken – 14

Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik was er ooit mee begonnen en bij tijd en wijle zal ik er mee verder gaan. Wedstrijden, uitdagingen, oefeningen, … al poot ik hier niet alles meer neer. Ik beschouw het eerder als werkmateriaal. In geval van … Deze uitnodiging komt uit ‘Het geluk van de schrijver’, Eenvoudige poëzietechnieken 14.

Hier vond ik de uitdaging.

Eenzaam

het snijdt de ene in stukken
een andere verwelkomt het

moét het gedeeld
of is mogen genoeg

is er ooit iemand die luistert
wat eigen eenzaamheid vertelt

blijft het taboe van doorleven
dan eeuwig bestaan ?

AMK

Dit gezegde heb ik uit het boek ‘De bijenhouder van Aleppo’ van Christy Lefteri

Het is ook altijd wat

Is het spookachtig? Is het echt? Is het fictie? 😉

Ge moet uw brein aan de gang houden want anders krijgt ge Alzheimer

Ge moet uw lijf blijven bewegen want anders wordt ge stijf

Ge moet onder de mensen komen want anders zult ge vereenzamen

Ge moet u bijscholen want anders zijt ge niet mee

Ge moet uwe mond houden want anders hebt ge geen respect

Ge moet uwe mond opendoen want anders laat ge u doen

Ge moogt uzelf niet wegcijferen want anders zorgt ge niet voor uzelf

Ge moet altruïstisch zijn want anders zijt ge egoïstisch

Ge moet spijt hebben van wat ge niet gedaan hebt want anders hebt ge niet geleefd

Ge moet spijt hebben van wat ge gedaan hebt want anders zijt ge een psychopaat

Ge moet een mening hebben want anders zijt ge een kameleon

Ge moet bescheiden zijn want anders loopt ge over anderen heen

Ge moet van alles en ge moogt bijna niks want anders overleeft ge het niet!

Tot overmaat van vol november is mijn wasmachine gestorven

Ik verdwijn ik verdwijn in een ander leven voor even …

😉

AMK