(soms) verloren in dat woordenrijk

Schrijven gaat niet zomaar. Er vloeit vaak (veel) meer inkt dan publiceerbare resultaten en dan nog …

balancerend op de rand van de trechter
de woorden en zinnen tollen er rond
trekken me de diepte in; mee in die
lage bloeddruk-erige flauwtes van
ongezouten onwaarheden of …
fictieve waarheden die ook
hun zout nodig hebben of
als er dan één woord
één zin één idee uit
springt, denk ik
dat grijp ik en
los niet
en
ik denk
dat is
hét!

de
v
o
n
d
s
t

zit in de teut en die is soepel…

AMK 😉

ik krul graag …

De enige die altijd bij mij is

(n.a.v. een berichtje dat ik van iemand kreeg en me tot woorden neerzetten inspireerde)

Spiegeltje spiegeltje aan de wand
waar ben ik nu
weer aanbeland

Hoofd en kop daar op mijn lijf
gesprekken weten
met zichzelf geen blijf

In het midden van mijn nachtelijke droom
zag ik en begreep toen
plots en zonder schroom

Die dichte kamer, die hoogte of dat terrein
zonder uitgang helemaal vast
doch niet op mijn domein

Daar moet ik bijgevolg niet zijn
ik verdwijn uit die metafoor
en ga er met mezelf vandoor

AMK 😉

Bloemen op 16 mei

Vandaag gebeurde gewoon
ik leefde in vertraging

Vandaag Mama,
tegen jouw energieke ritme in
leefde ik langzaam

Om 11u nog in pyjama
– niet dat ik niets deed –
ik las, ik schreef, ik ruimde op
in vertraging

Vandaag weet ik – weer – dat
absolute helderheid niet bestaat

Vandaag stapte ik uit de inertie
legde mijn winterkleding te rusten
en liet de zomer langzaam toe

Vandaag Mama
stap je weer even mee op de voorgrond
van mijn gedachten
van mijn doen en vertraagde laten

Vandaag kocht ik bloemen
en dronk ik koffie met dat chocolaatje

En zwom in een zee van voorbije
gebeurtenissen…

Vandaag is jouw verjaardag
de verjaardag van jouw leven
het 96ste jaar van jouw geboorte

Herinneren en herdenken,
is toch wat men doet
bij alle noemenswaardige mensen?

AMK

Helaba

dit is iets wat ik schreef voor een wedstrijd, met thema ‘Creatief geduld’, en iemand anders won 😉

Heb jij dat nu ook?

Te veel lawaai
te veel beweging
te veel gepraat
te veel gedoe
te veel LAWAAI

Ik doe dan mijn ogen toe
alleen aan de binnenkant is het rustig

Geduldig tot de avond
iedereen moe
iedereen honger
iedereen stil

Eindelijk word ik wakker
mijn hoofd ook
het mag weer
niemand let nog op
Nu kan ik schrijven…

HELABA! ZET DIE TV EENS WAT STILLER!

AMK 19 maart 2022

Deze wedstrijd ging uit van OC-Nieuw-Vaart te Gent. Ik doe zelden mee aan wedstrijden waarbij je betaalt voor je inzending. In deze heb ik een uitzondering gemaakt.

Wat een geluk, vrijdag de dertiende

Geloof, gij ongelovige!
In het geluk van vandaag

Voor de zwarte kat, ze mag weer buiten
voor de heks, ze mag weer bezemen

Vrolijk, zonder schuld noch oordeel
hautain en welgemeend
(ook welgemanierd?)

Palmen ze de wereld in
laten ze zich zien vóór iemand
hen weer vergeet

Is er dan niemand die weet
dat het ons lelijke is
dat zich in symbool verkleedt?

(eet de rijm maar op 😉)
AMK 13 mei 2022

foto’s: kat: door mezelf ergens op wandel, heks: royalty vrije website nl.dreamstime.com

Mijn nieuwe stekkie

Mijn nieuwe stekkie op de wondere wereld van bloggen en bloggers is geboren.


Zonder te weten of het iemand al kan lezen, wil ik vragen om het even mee uit te testen. Ik kom er wel in omdat ik op mijn account ingelogd ben. (dit is inmiddels opgelost)

Ziehier de link naar mijn eerste schrijfsel: https://woordenrijk.wordpress.com/category/als-ik-ooit-eens-vijf-minuten-tijd-heb

U kan er zich ook op abonneren. Dan ontvangt u gewoon een email wanneer ik iets op de blog zet.
Er staat ook een welkomstbericht op, getiteld ‘De geboorte’.

Veel leesplezier!

Tot daar! 🙂

Over mij

‘Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb…’ Louis Neefs had het goed begrepen. ‘Ik heb de hele dag toch al zoveel te doen’ enzovoort…

En toch is het altijd Nu!
Ik ben Anne-Mie, mijn enige roepnaam al zal echt roepen niet nodig zijn.

Ik schrijf. Daarvoor heb ik zelfs een pseudoniem, Anemos. Al zal ik vaak met initialen een schrijfsel van mij afsluiten (AMK).

Omdat ik graag schrijf en het hierover wil hebben, probeer ik graag wat uit in deze blog. Het pad is begonnen. Het gaat niet over rozen, noch doorheen moerassen.

Waarover dan wel? Over, doorheen, omwegen verkennend, rechtdoor, schrijvend, lezend, het plan in mijn hoofd en de goesting in mijn hart een uitweg geven en laten groeien.

Waar ik woon en wat ik verder doe en meer van die dingen, staan in mijn andere blog.

Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb … lap ik de ramen, doe ik de strijk, poets ik, alleen de keuken en de badkamer krijgen regelmatiger aandacht, maar daar zal u verder hier niet over lezen…

Wel probeer ik hier af en toe een indruk te geven van hoe ik dit avontuur ervaar.

Anne-Mie

Tussenuit

Het begon in juni 2018
bloggend wegen bewandeld
veel geleerd en gezien

Die bewandelde weg
loopt wat dood
en ik zeg:

Voor uw zijn, dank u wel
mijn pad leidt me elders
waarover ik u later vertel!

Ik neem even of langer blog time-out en stap waar het maanlicht op schijnt 😉 Wordt hier of elders vervolgd. U bent een fijn publiek, waarvoor mijn Grote Dank!
Tot ziens!

Anne-Mie