Barbaren ?

Het leven als monsterpatiënt in behandeling gaat vrij traag … zelfs voor deze Limburger. Gelukkig zijn er niet meer zoveel echte slechte dagen, maar de actieve dagen van voorheen (lees : meestal gestreste dagen … ) zijn er nog niet bij.  Lezen en schrijven zijn dan heel welkom, zeker als verpozing tussen het ‘verstandig-actief’ en ‘plezant-actief’ door.

Naar aanleiding van wat ik aan het zoeken was in mijn dagboek bij mijn vorig blogbericht kwam ik dit tegen, dat ik enkele dagen na die kleine ingreep schreef. Nog steeds actueel, helaas :

Als we nu eens de bedelaars echt uitsluiten

Als we nu eens naar hun verhaal luisteren

Als we nu eens de vluchtelingen in kooitjes zetten

Als we nu eens naar hun verhaal luisteren

Als we nu eens de zorgenkinderen in een instelling plaatsen

Als we nu eens naar hun verhaal luisteren

Als we nu eens de werkzoekenden goed afstraffen voor hun werkloosheid

Als we nu eens naar hun verhaal luisteren

Als nu ook maar ineens die zieken, die zwakkeren, onthielden van een zeker basisrecht

Als we nu eens naar hun verhaal luisteren

We zouden ontdekken dat we niet moeten, wel dat we kunnen, dat zij kunnen, dat zij willen, dat zij ook zijn, zijn.

De Barbaren van Kavafis, waar iedereen zo bang voor was, die zijn toch ook nooit gekomen …

11 april 2017

Gepubliceerd door

Anemos

Ik wil niet één reis naar Ithaka ik wil er meer zolang het me gegund is Elke weg is zo boeiend ... (gedachtegang bij het her- en her- en herlezen van Ithaka - K.P. Kavafis)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s