Categorie: Actueel

Nauwlettend

Omdat ik niet meer weet waar en wat beginnen schrijven wat nog niet geschreven en gezegd is.

Geen sancties maar ze gaan het wel nauwlettend in de gaten houden. Inmiddels aangeklaagd, veroordeeld en (even weer niet) in beroep.

En er weer uit DS dd 19/07/2025 /
Nog een beslissing viel er over het beroep tegen een vonnis dat de Vlaamse regering op de vingers tikt voor haar aanpak van het wapenexportverbod tegen Israël. Aanvankelijk wou minister-president Matthias Diependaele (N-VA) daar beroep tegen aantekenen. Vooruit wilde niets weten van dat beroep. In een compromis werd vastgelegd dat het beroep eerst nog onderzocht wordt. De diensten die moeten toezien op die controles krijgen ook 25 procent meer middelen. De regering benadrukt dat het achter het exportverbod staat.

Vraagt u zich ook het één en ander af?

Wat ver** gaat er in het beleid van Israël nauwlettend in de gaten worden gehouden???

De lijst met namen van alle vermoorde kinderen?
De lijst met namen van alle vermoorde ouders en grootouders?
De lijst met namen van alle mensen, de vermoorde en van alle vermisten?

Wie er waar begraven ligt?

Een index met overlijdensaktes waarin de oorzaak van overlijden staat? Staat de plaats van overlijden er ook op?
Vermoord bij bombardement.
Vermoord bij schietpartijen.
Vermoord na verkrachting.
Verzwakt en bij uitstel vermoord door uithongering en ziektes.

Jammerlijk overleden bij bombardementen en/of schietpartijen :
op de voedselbedeling
in het ziekenhuis
in de vluchtelingenkampen waarin ze samengedreven werden

Ze gaan toch zeker niet de facturen opgemaakt bij het verhandelen van de wapens nauwgezet in de gaten houden??

Wat ver** gaat er in het beleid nauwlettend in de gaten worden gehouden???

AMK

Schuld, wie boet er?

Schuld, wie boet er?
(omdat ik niet meer weet waar en wat beginnen schrijven wat nog niet geschreven en gezegd is. Het mag wel herhaald, vaak herhaald.)

J’accuse

De lafbekken die in hun mooie pakken op foto’s en voor camera’s de verantwoordelijkheid van zich afduwen.

Met kilo’s zand (is er nog strand over?) om in de ogen van de nog-wel mededogende mens te strooien om hen te sussen, of die mens dat nu doorheeft of niet? Geloof ons, we zijn echt wel intelligent genoeg, met ons hart, onze ziel, ons nog goedwerkend menselijk verstand.

U gedraagt zich zoals de eerste, zeker nooit de beste, dictator, waarschijnlijk onder het mom dat u toch verkozen bent.

J’accuse, omwille van uw lafheden, uw angsten, uw enorme nalatigheid, uw openlijk bedekte onverschilligheid – is uw hachje nu al gered? – en uw eveneens enorme hautaine ONgelijk.

Ik vraag u: Hoe krijgt ge dit uitgelegd in een leerplan waar kinderen sociale vaardigheden moeten aanleren? Geweldloos conflicten leren oplossen?

De aanleiding van de beschuldiging moet ik zelfs niet vertellen … u weet best waarover het gaat.

J’accuse, ja u België en bij uitbreiding u Europa !

U hebt schuld! Wie boet er?

Anne-Mie Knaepen

Gered (2) – alleen die bril klopt toch niet echt.

in komkommertijd, al is die tegenwoordig alom rumoerig, vreselijk rumoerig …

Gisteren werd ik terug geslingerd in de tijd waar ik op de Limburgse boerenbuiten naar de kapster ging. Jarenlang had ik er fijne babbels en zo goed als nooit was het druk. Ik zou er een tweedaagse bus- en wandelreis voor over hebben om daar mijn leeftijd het raden naar te geven. Maar op een keer – ergens tijdens de coronaperiode – stopte ze met haar zaak. Met haar kwam het goed en naar ik vermoed nog steeds.

Ik zocht een andere. In een kapsalon met net te veel stoelen, kapsters, kapsones, lawaai en te weinig aandacht voor de klant, waar zonder vragen allerlei behandelingen gedaan werden en dan aangerekend, voelde ik me duidelijk onzichtbaar. Je kon ook online een afspraak maken en je kapster kiezen. De mijne was er zelden of net met iemand anders bezig.
De overmaat van ramp gebeurde toen op een keer een kapster in één knip te veel, echt te veel, lengte inkortte. Ze knipte het model erin en klaar! Mijn rug was het laatste dat ik liet zien. Nooit meer hier!

Een tijdje deed ik het zelf; mijn haar was immers toch heel kort.

Tot ik mijn huidige kapster vond. Via mijn zus die daar ook klant is toen haar kapper stopte, wist ik het adres. Op een dag had ik stoute schoenen aan (ze zijn nu versleten) en belde ik aan tijdens één van mijn stadse omzwervingen. De eerste afspraak was gemaakt.
Ze heeft een éénvrouwszaak en dat maakt het gezellig. Iets wat ze ook in acht neemt zijn Kerst, Pasen, Valentijn, … het salon straalt telkens weer. De koffie is lekker, de babbels tof al ben ik niet zo’n grote babbelaar. En ik zie er weer een beetje uit. De vorige keer knipte ze er weer wat model in en dat was zonder een millimeter te veel. Een kapster naar mijn hart en hoofd.

Ik ben gered! 🙂

AMK

Alleen die bril klopt toch niet echt, toch?

Hittegolf in het groen (zo lui mogelijk)

Natuurlijk houd je je in deze hitte best aan de richtlijnen, al zal iedereen die kan, dat spontaan doen.

Vandaag geen heel vroege ochtendwandeling, enkel een voormiddagwandeling. Woensdag is mijn vaderdag en het leek me verstandiger om hem al in de vóórmiddag met een bezoekje te vereren.

Aldus gebeurde met de nodige tussenstops in het groen (heen en terug).

Me dunkt dat 
de zomer nu 
echt rijp is 
de lucht weegt 
op de volle groene 
schakeringen 

Een kat buiten  
tegen een raam 
in de schaduw  
grijs   zowel de kat 
als de vensterbank 

En vader zit 
er nu wel heel 
warmpjes bij 
passend bij 
de rijpheid van
zijn bestaan en 
de hete zomer 

Weer onderweg 
vogels in loom
gesprek en 
groen beweegt 
een zuchtje en 
nog een keer

Bankje aan 
het water waar
luie woorden 
om me heen 
dwarrelen en 
landen op een blad 
of twee drie in de 
relatieve koelte 

Onder het bladerdak
ben ik even genoeg 

AMK

Hittegolf

De trivialiteit van vandaag:
Vanmorgen kon ik nog aan één ding denken, vanaf ik ontdekte dat het stuk was. Ik vond en kocht en mijn brein koelde af van pure opluchting. 

Ik ben gered!

houd het koel 
in de schaduw 
in de kelder 
aan de noordkant 
in het zwembad 
in de ijskast 
onder een boom 
zonder zweetlast 
in de zee 
op een berg 
en neem mee 

een plantenspray 

😊

AMK

Cool die koelte

De tuin der poëten (gedicht van Peter Holvoet-Hanssen)

Zon wakker, nog voor mij, wandelde ik in de  vroege ochtend, stappenteller omarmde mijn pols.

’t Is tijdens de  wandeling in de gewone ochtend dat ik nog eens stopte bij dit pareltje, vooral aangetrokken werd door de gedichten. Natuurlijk.
In een dichtbevolkte stad is dit een ware oase bij zo’n krachtige en liefst korte hittegolf. Soms tuimelen de woorden dan uit de losse pols.

Ge kent dat wel zo’n dag die een oase biedt 

Ge kent dat wel zo’n dag waarin 
ge een doel hebt en daar gaat ge heen 
of dat gaat ge doen zonder meer gewoon
zonder boe, bah weggelaten, komt ge in uw 
ritme dat ge dan aanhoudt want ge weet dat de 
koelte, relatief gesproken voor de tijd van het jaar
van korte duur is en ge uw ramen nog moet sluiten om 
al te veel hitte te voorkomen wanneer de zon daar opwarmt
ge stapt intussen door, want ge hebt uzelf ook laten verleiden,
de stappenteller af en toe controlerend en ja, bijna ja bijna is het 
zover en ge komt dan voorbij een koel briesje dat u uitnodigt en lokt
bijna schaamteloos bij zo’n heet voorspelde dag en ge volgt dat en de
oase omarmt u en uw ritme blijft  uw snelheid smelt en dat is niet erg want
iemand sproeit de oase die al dorstig is en de snelheid spoelt weg en hier en 
daar in de oase-omhelzing blijft ge stilstaan omdat ge voelt  het doet iets met u 
ge neemt een foto en nog een en bij een gedicht blijft ge staan en de sproeiman is
geduldig tot ge gezien hebt wat ge wilde zien en vastgelegd wat ge wilde vastleggen 

Een boom of struik of bloem en een gedicht natuurlijk 

Ge kent dat wel zo’n dag die een oase geboden heeft

Enkele foto’s die ik nam. Er staat natuurlijk veel meer te bewonderen

Voor geïnteresseerden: den-botaniek en het gedicht op de steen: de-tuin-der-poëten

Hier staat de indeling duidelijker op. Iemand die weet of ik dit in WordPress ook kan aanpassen (bredere pagina maken) ?

AMK

Mijmeringen

Intermezzo tussen twee reisverslagen van de reis van toen. Weldra weer het vervolg. De beloofde hitte heeft me naar zee gedreven. In het nu verfrissing gevonden. 

Schaduw opzoeken en verfrissing, wandelen als afwisseling. 

Voeten te water laten, zandtenen krijgen, ook de regen is welkom 
laat Aarde toch doen. Die zorgt voor ons, waarom kunnen mensen niet zwijgen? 

Ik los die gedachte en wandel nog even, daarna een ontbijt*. 
Dan een verhaal om mee te beleven. De zeemeeuw van Oostende, 
die Ensor ook kende, vertelt nu van de Visserij**, 
waar vissers de wereld verkenden. 

Dan weer op wandel, er zijn ook gaanderijen, met foto’s*** zo mooi. 
Een hobby erbij, dat kriebelt toch wel 
van de camera, de wereld zijn prooi

Koelte in het park, bankje onder boom
met zicht op een vijver en duiven zonder schroom.

Nog één vroege ochtend, de zeewind Beau Fort 
de golven die kletsen de strekdam van voor 
de dijk nog niet wakker, zondag voorbij. 
Aan ’t klein strand geen foto-gym , 
de zeehonden blijven weg, dat is toch slim?
 
Intussen (waarvan?), vraag ik weer me af, 
dan rijst weer dat lied, soms sta ik paf 
waarom, oh waarom woon ik hier niet?
  • * tip voor wie graag eens ‘op een ander’ ontbijt of luncht of … : Coffee Dream in Oostende, Kapellestraat 107
  • ** dit is een magisch mooi lichtspektakel (https://www.oostendevisserij.be/) in de Domenicanenkerk, Christinastraat 95 Oostende
  • *** fotograaf: Charles Fabry, de QR-code leidt je naar zijn Instagramaccount
Enkele foto’s van aldaar in het nu

AMK

Klaprozen onderweg

Nog steeds onderweg (om de zes weken 'maar')

Om halfzeven sta ik op
ik ben wat vroeg   doe het toch 
eerst de douche en dan ontbijt 
kleren aan   er is nog tijd 
met bus  te voet? Het is geen vraag 
nog koel genoeg    ik stap wat traag 

Daar aangekomen   meld  me aan 
mag al naar kamer 14 gaan 
dat is luxe  daar is het stil 
even rusten   de dag nog pril 
en dan weer prik  de arm(e)ader 
naar de dokter niet veel later 

Ik mag weer  of is het moeten 
vocht gejaagd van hoofd tot voeten 
ook de delen tussenin  
even pauze voor ik weer begin 
na al die jaren werd het sleur 
daarom dat ik nog één keer zeur 

😊

Om aan te tonen dat iedereen zijn/haar eigen grenzen heeft, wat er ook gaande is Рdat maakt niet eens uit. Soms is iemands eigen verhaal genoeg voor ̩̩n dag.

foto: onderweg naar de baxter zag ik klaprozen.

AMK
morgen weer een reisverhaal.

In de a(a)p(p) gelogeerd

Bedacht terwijl ik tegen de tigste persoon met gebogen hoofd, het attribuut in de hand adorerend, bijna-aanliep:

Ik ren en stap 
op meer behapt  
ik scoor en faal 
verlies pedaal 

Ik eet en drink
waaruit ik blink 
ik focus en mediteer 
opgelegde sfeer 

Ik kies en shop 
in snel galop 
ik reis en chill 
de laatste gril 
 
Ik kijk en hoor 
ga zo maar door 
ik leer en zoek 
van ster tot boek 

Ik track en bel 
zit in de hel 
ik volg en roep 
in (w)elke groep 

Ik like en post 
volg mijn host  
ik film en controleer 
exponentieel steeds meer 

Waar zijn ze nog   die man of vrouw 
qui-vive te veel en meer 
smartphone baas asjemenou  
ze zijn in de app gelogeerd

AMK

Foto’s: bovenaan: aap , beneden: smartphone

Brief aan alle moeders

Aan de moeders van Palestina, van Oekraïne, van Israël, van Rusland, van landen in vrede en landen in oorlog

Aan de moeders van villawijken, van getto’s, in vluchthuizen, in bootjes

Aan de moeders van overleden kinderen, van verdwenen kinderen, van gezonde kinderen, van zieke kinderen

Aan de moeders van drukke kinderen, van verlegen kinderen, van niet-in-de-lijn lopende kinderen en van kinderen die wel passen in alle leerprogramma’s

Aan alle moederharten, ook zij wier hart klopt voor niet zelf gebaarde kinderen, aan vadermoeders / moedervaders

Aan overleden moeders in herinnering

Dat vandaag de sterke warme zachte moeder-vibe overal waaien mag, de wereld laat verstillen en luisteren naar kinderen, hen bij hun naam noemt, erkent wie ze zijn zodat ze echt bestaan

Want dat is wat moeders doen. Pak hen dat niet af!

AMK  

credits foto op Pixabay: moeder*en*zoon
foto bovenaan: ergens in het voorbijgaan op Instagram gezien