Overdonderd door gedichten
die het lichaam verlichten
Zelf
verhit door hoge temperatuur
stil blijven een avontuur
De woorden vervagen
de zinnen vertragen
zal ik me dan aan
slapen wagen
Ook
de soep die nog smaakt
een boek dat nog raakt
dat warme deken
een zachte melodie
De griep heeft me te pakken
daarom schrijf ik nu nog nie… 😉
AMK
Alle mist verdrijvend
uit mijn lijf en uit mijn hoofd
Al is er nog wat blijvend
mij werd geen rozentuin beloofd
Hier en daar wat droppend *
wat overblijft van opruimen
Onderweg wat ontpoppend
ik wil dat niet verzuimen
Hoe zal ik het onthouden
en dan een voorbeeldig licht
Hoe Riley haar woorden aanschouwde
een stem, de mijne, een nog pril gedicht
Visserstoeltje is verdwenen
waarheen is visser onderweg
Ik ga ingesproken woorden trainen
ze vallen vanzelf wel op hun plek… *
AMK
*De Boekenjagers: dit*is*de*link
*Korte verhalen-wedstrijd voor Limnisa : bijna klaar 😉
Schrijfgelegenheden komen en gaan. Ik heb mezelf opgelegd om het-is-nog-geheim-hoe-vaak regelmatiger te schrijven, al dan niet door anderen uitgedaagd. Of door mezelf. Dat zijn de lastigste… 😉
Deze werd een plakboel
Hier zit ik nu aan mijn scherm
vandaag nog doorheen ontbijten, afwassen, de was,
douchen en de dagelijkse en andere bezigheden
niet noodzakelijk in deze volgorde
verschijnen de woorden netjes in monologen,
dialogen, verhalen en rijmen ordelijk in mijn hoofd
Hier zit ik nu aan mijn scherm
de monologen, dialogen, verhalen en alle rijmen
als een hoopje ragebol weggeblazen klevend web
als een prop plakband aan elkaar klittend
eerst nog een recht stukje dat ik afscheur en
onderweg, die halve meter, naar het te kleven voorwerp
zich aan zichzelf kleeft en zoals stukjes die volgen
krullen de woorden zich in elkaar
de dialogen overtroeven de monologen
de rijmen worden verlegen en verdwijnen
en alle verhalen worden een niet te lezen boek
Hier zit ik nu aan mijn scherm ...
AMK
foto’s: Niet*te*lezen*boek
Plakboel
Vrees niet, het wordt niet zo lang als de laatste van vorig jaar.
Laat ik beginnen met u allen een Gelukkig Nieuw Jaar te wensen.
Moge u in uw eigen licht staan en dat niets of niemand u in de schaduw zet daarbij. Ook wens ik u gelukkig midden jaar! Gelukkig ouder wordend jaar! Gelukkig heel jaar!
Oh, en elke dag een beetje magie.
Bij wijze van niet bij de pakken blijven zitten, begon ik aan enkele schrijverijen. Een wedstrijd raakte op het nippertje ingestuurd.
Ook heb ik het eerste boek van mijn leesuitdaging uit. Ik was er vorig jaar aan begonnen. Gisteren en vandaag twee derde uitgelezen. Dit*boek!
Het idee voor de wedstrijd van Limnisa zit in mijn hoofd en staat al voor een groot deel op digitaal papier. Enkel nog elk woord een beetje wikken en wegen…
Intussen werk ik nog een korte lijst af van schrijfgelegenheden … wordt snel vervolgd.
De tijd gaat snel, u kent dat wel
De laatste dag van het oude jaar
een dag meer wie voelt dat nog
elke nieuwjaarsbrief is klaar
De laatste bus de laatste groet
de laatste baxter omdat het moet
hoewel dat echt niemand weet
verstandig denk ik ik vergeet
De laatste uren van de laatste dag
dat het feestelijk rustig blij gezellig
zot of wat u ook wenst wezen mag
’t is voorbij en dat is stellig
De laatste blog wat nog te schrijven
wat zal u lezen zoveel om te zwijgen
jaaroverzichten, diepte- hoogtepunten
bij verkiezingen al eens wat stunten
Oorlogen en hun misdaden
vaak in meervoudige kwadraten
een ziekenhuis voor één soldaat
nogal wiedes wie dan ‘winnen’ gaat
Optim- pessim- realisme
in zo’n statistiek gewrongen
’t wordt Gauss-curve toerisme
weer een eindterm afgedwongen
Narcisten en puristen
van horen zeggen wat we wisten
kleuters in de Wetstraat
als dat maar niet tegenslaat
Elke avond vol bekende mensen
toch maar één Warmste Week
wie weet nog wat we vorig jaar wensten
wie vat nog echt de onbekende leek
U ziet, ik weet niet echt wat schrijven
mijn plannen zijn voor volgend jaar
dat is over enkele uren en mijn
Nieuwjaarsbrief is wéér niet klaar
Al wat wenselijk is, een richting
die goed voelt om te volgen
en ruimte om af te slaan bij twijfel
begin gewoon van voor af aan
Van schrijven lezen uitdaging *
mooi taalgebruik en zo mogelijk
geen fouten dat blijkt een heel ding
ik oefen zelf ook daaraan
Allez, tot volgend jaar, nu is ’t gedaan !
Anne-Mie
Het was toch een nek-aan-nekrace? Dat hoorde ik vooraf. Ik las het in dikke vette krantenkoppen. Niemand zeker, niemand onzeker.
Achteraf de analyses met even dikke koppen. Als je veel scrolt, kom je meer koppen tegen. De foute strategie van de ene, de vernuftigheid van de andere.
Dat filmpje op Instagram dat gaat over wie met wie dikke vriendjes is. Al is de ene nogal vermagerd de laatste tijd. Het ging over hoeveel miljarden er verspeeld zijn aan het ‘verdedigingsrecht’. Tegen wie? Tegen eigen gevangenen? Tegen Barbaren? Tegen Filistijnen?
Dan is er ook nog eens ambras zomaar, nog in Europa, hier niet eens zo ver vandaan.
Al zal dat ver in deze moderne tijden niet veel uitmaken. Dat had Alexander de Grote moeten weten…
Alles wat hier nog niet geraakt is? Alles wat nog dichterbij is? Alles wat we niet meer vatten? Wat doen we daarmee? Hoeveel herinneren? Hoe vaak nog?
“Lest we forget?”
“De geschiedenis herhaalt zich?”
Ik lees graag en probeer er véél lezen van te maken. Het is zoals mijn verhouding tot eten toen ik nog een kind was: veel! Lekker zou de tijd wel uitwijzen.
Op Hebban houd ik sinds kort bij wat ik lees en af en toe zet ik er zelfs een korte recensie in. Omgekeerd lees ik ook graag wat iemand anders van een boek vond; over de personages, de opbouw van het verhaal, hoe vlot het leest, enz.… Ik houd niet van de samenvatting van het boek. Die staat meestal al op de achterflap. Dat weet de lezer al.
Tussen fictie en non-fictie proef ik van genres en schrijvers. Tussen die genres mag het gezegd: Ik houd ook van misdaadverhalen. Verhalen waar de spanning ten top stijgt, de lezer tot bijna of helemaal het einde van het boek in een koortsachtig enigma blijft verder lezen. Ikzelf voel me dan een meedogenloze bladzijdemoordenaar.
Voorspelbaarheid is daar nefast. Soms haak ik af, maar bij een schrijver waarvan ik al (bijna) alles gelezen heb, wil ik toch verder lezen, zien wat er gebeurt, word ik nog verrast?
Het laatste boek dat ik las, ‘Een appartement in Parijs’, is er een van Guillaume Musso, een Franse schrijver van misdaadverhalen. Niet zijn beste boek wat mij betreft, maar om het te kunnen becommentariëren heb ik het wel uitgelezen. Van Musso heb ik er vier becommentarieerd, waarvan dit boek het minst positief. Al vermeld ik er wel uitdrukkelijk bij dat ik houd van de quotes waarmee hij haast elk hoofdstuk begint of in een hoofdstuk neerzet. Musso lijkt me een zeer belezen man.
Dit is mijn commentaar:
Ik heb het helemaal niet als spannend ervaren. Geen pageturner voor mij. Omdat het Musso is, ben ik wel blijven verder lezen.
Iets te onwerkelijk, twee figuren die overmatig met elkaar in de clinch liggen. Het kwam op een keer kleuterachtig over.
Te veel gegevens bij sommige figuren. Dat werd worstelen door het verhaal. Ik hoopte toch nog verrast te worden bij andere figuren, helaas.
Het einde was bijna grappig, als het niet zo'n torenhoog cliché was.
Daar werd te veel in verklaard. Als veellezer acht ik me wel in staat om zelf tot conclusies te komen.
Zelfs een goede schrijver heeft wel eens een dip...?
Overigens, ik las meer boeken dan ik becommentarieerde. Meer dan ik in ‘Mijn Hebban’ heb staan. Interesse? Zie Hier.
Verdwijnen in een boek, wetend dat ik terugkom, ooit … en er over vertel, zelfs dat.
AMK
Bron foto: https://www.hebban.nl/boek/een-appartement-in-parijs-guillaume-musso
Bron quote : uit het boek ‘Een appartement in Parijs’, G. Musso.
September uit bijna
ook oktober
de Herfst
de vele volle kleuren
de dagen met routine
herfst met H !
de normale ellende
voor de tijd van het jaar
en uitgehoeste buien
de jarige (twaalf al, zo groot)
de ongeplande ontmoetingen
Ensor, ik ben er nog
de drukte van verzet
tegen donkere dagen
drukkender dan zomerhitte
en herinnert u zich deze nog
de verkiezingen en ook
17 oktober - ik weet het van
die ziekte en toch
voor mij meer dag van Verzet
tegen Extreme Armoede
en een beetje Moederdag
vanwege Haar-17-oktober
Stilgevallen? vroeg ik onlangs
zoals ikzelf ooit stilviel
ingebakken vooroordelen
het ongemak van onbekend
zoals alles wat ingebakken is
uitbakken is moeilijker
de wereldgebeurtenissen
waarom zet ik de tv steeds minder aan?
blij met mijn on-BV-schap met mij elke BV *
Oktober ditjes en datjes
de routine zit er weer in
’t is goed zo
Mag de natuur rusten ?
vertrouwen krijgen dat ze
herleeft zoals ze altijd al deed
Oktober ditjes en datjes
op adem komen uitrusten
en alle dagelijkse ‘ge kent dat wel’s
bij tijd en wijle anekdotes
maar voor nu …
dat zien we morgen dan wel weer
oogjes dicht en snaveltjes toe
AMK
*bizarre humor (BV: bekende Vlaming)
Foto meneer de uil: https://kindertvgeheugen.nl/songteksten/6714-fabeltjeskrant-songtekst
eigen foto : standbeeld Ensor
Tijdens dat uitje
Een ander verhaal
het passeren van herkenning
die blik had ook ik zo’n blik ?
En ook een lichte knik
een groet
was het een echte groet ?
hem ken ik
ooit kende ik hem
wie is hij nu toch?
mijn gezelschap kent hem niet
stilstaan omdraaien nakijken
dat is hij wel waard in
dat moment het nazien
En dan
ook hij draait zich om
kijkt in onze richting
één nanoseconde twijfel
dan draaien we ons weer om
En nu
De vraag en mezelf berispen
Waarom sprak ik hem niet aan?
En misschien wie weet maar
zelfs dat weten nodigt niet
als ik dit de wereld instuur
Zou het universum me dan horen ?
AMK
Nog steeds september
soms nog zomer
soms al herfst
vastere plannen
beetje muzikaal
beetje (nabije)
toekomst gericht
En dan dat uitje
Een van de plannen
meer uitjes zoals in
de zomer of de frisse
winter
Cadeautje klaar ook
de tuinwaardige plant
de rustige knegkedeng
het weerzien en rondom
de Limburgse tred en
die notenwaardige taal
De babbels de wandels
en D-Day in het verschiet
de verhalen zelfs de niet
vertelde ook die waren er
Daar in het Raadsel
bij een nieuw – voor mij -
Grieks biertje en iets te
vele even Griekse hapjes
de oeroude gedachte
het moest maar zo lekker niet zijn
De onderweg naar terug
al donker en nog rustig
en de andere cadeautjes
ook loukoumi dicht bij mij
en echt veel knegkedeng
Een dag in September
en het enigma van die andere ontmoeting ...
AMK
oma van 5 prachtige kleinkindjes
Leven en Liefde aan de Lieve
... news, history and much more ...
Boeken droppen en zoeken
All things classical ukulele
Levensinspiratie onderweg
Levensinspiratie onderweg
Blog van Jona Lendering
Schrijven is het samenspel van autobiografie, overdrijven en verzinnen.
Geloof het ongelooflijke. Beiden zijn waar.
